Բա չցուցադրե՞նք մեր ազգային անսպառ մուննաթը. Հայկ Մարտիրոսյան

Ինչքան անմիտ էներգիա է ծախսվում դիմադրության շարժման վարկաբեկման վրա: Մինչդեռ ամեն ինչ պարզ պիտի լինի՝ ընդունում եմ, չեմ ընդունում, դեմ եմ, կողմ եմ: Չէ՜, ինչպե՞ս կարելի է, բա չցուցադրե՞նք մեր էրուդիցիան, ամեն ինչ քանդել-հավաքելու մեր ինֆանտիլ հակումը, մեր ազգային անսպառ մուննաթը:

«Սրանց ինչի՞ն հավատաս»,-հաղթական ճչում է մեկը:
«Հլը էս թիզուկես իշխանիկին մտի՜կ»,-ժնգժնգում է կողքինը: «Արա, ա'յ հիմարներ, փողոցից ուզում եք պալատ մտնե"լ, խի", էդ ո՞վ էղաք դուք»,- գողականի հանգով ռաբիսվում է մեկ ուրիշը:

Եվ այսպես հազար ու մի հնարանք՝ մի հասկանալի բացատրության համար: «Մեր վարչապետին բան չասեք»,- ահա սա՛ է ձեր կոնկրետ ասելիքը: Ամեն ինչ ձեր սրտով է, այսինքն, այն, ինչ կատարվել է, նույնպես ձեր ուզածով է եղել: Դե ուրեմն, հայի լինել-չլինելու ճակատագրական հարցը մի վերածեք ռուստամ-հովո-գնել էժանագին սրախոսության թամաշայի: Ինչքան էլ գոռաք, ինչքան էլ պոռաք, ինչքան էլ քսվեք, ինչքան էլ պռտվեք՝ այսպես չի մնալու:
Հայը ապրելու եղանակ գտնելու՛ է:

Մեկնաբանություններ