Առաջնորդել «ներքևից»

Հետին թվով պայծառատես երևալու ցանկությունից շատ հեռու եմ, այնուհանդերձ հիշեցնեմ. անցած տարվա սեպտեմբեր-հոկտեմբերին, երբ արդեն լուրեր էին պտտվում Ռուբեն Վարդանյանին ԱՀ պետնախարար նշանակելու մասին, հրապարակավ և գործընկերային շրջանակներում արտահայտվել էի, որ նա պետք է խուսափի Արցախում պետական պաշտոն զբաղեցնելուց. նա այդ դիրքում շատ արագ կքարկոծվի և խոցելի կդառնա ներսի ու դրսի «շնագայլերից»:

Ասել եմ՝ նա Արցախում պետք է զբաղվի հասարակական-բարեսիրական գործունեությամբ, թող նպատակային հիմնադրամներ ստեղծի և լուծի մեր փոքրիկ երկիրը ցնցող տասնյակ խնդիրների մի մասը: Այդկերպ նա ավելի հարգված, ծանրակշիռ ու ազդեցիկ կլինի, լլավ օրինակ կհանդիսանա Հայաստանում և արտերկրում ապրող շատ գործարարների համար:

Տեղի ունեցավ այն, ինչ կանխատեսում էի ոչ միայն ես: Հիմա իսկը ժամանակն է, որ Ռուբեն Վարդանյանը Արցախում զբաղվի այն գործերով, որոնց ինքը փայլուն տիրապետում է: Այդպես ավելի տեսանելի ու արգասաբեր կլինի նրա արածը: Եվ նրա կողմնակիցների մեծ թիվը կկրկնապատկվի ու կեռապատկվի: Նրա հանդեպ քաղաքացիական վստահության ու հավատի խոշոր պաշար է առկա, այն փոշիացնել պարզապես չի կարելի:
Արցախում հիմա այն պահն է, երբ երկիրը պետք է առաջնորդել «ներքևից»:

Հրանտ Ալեքսանյան

Մեկնաբանություններ