Դեռ երեկ նրանք ոգեշնչվում էին Արցախով

Միայնության ու ամբողջական շրջափակման մատնված Արցախի ներկա կացությունն ուղղակի հետևանք է հետևյալ դառը իրողության.

Հայաստանում ներկա պահին գերիշխում է այլասերված ու բարոյազուրկ հանրությունը՝ զերծ մարդկային ու ազգային նվազագույն արժանապատվությունից: Հանրության մեծամասնությունն իր մեջ ուժ չգտավ վեր կանգնելու իշխող դավադիր ուժի «պիթոնյան դյութանքից»:

Կառավարական վերին աթոռակիրները, և նրանց սպասարկու ծախու «գվարդիան», ամեն օր, քարոզչական հսկայական ռեսուրսներով, խաբեությամբ, մորթապաշտությամբ ու օտարամտությամբ, բարոյալքում և զոմբիացնում են հազարավոր մարդկանց, նրանց վերածում անկարող, հնազանդ, քաղաքացիական գիտակցությունից ու պատասխանատվությունից զուրկ զանգվածի:

Դեռ երեկ այդ մարդկանց մեծ մասը հպարտանում ու ոգեշնչվում էր Արցախով, երդվում նրա արևով: Այսօր Արցախն ուրացողներին և թշնամուն հանձնողներին, ցինիկ ազատությամբ, իսկ ավելի հաճախ՝ լուռ ու անտարբեր կեցվածքով կամ էլ, իբր, «ոսկե միջինը» դավանելով, պաշտպանում ու մեծարում են:

Ինչպե՞ս պետք է վարվի արցախյան հանրույթը նման զանգվածի հետ:

Կասկած չկա՝ Արցախը հաղթահարելու է այս փորձությունը, կրկին վերգտնելու է իր խաղաղ ու ապահով կյանքը, սակայն կարևոր հարցերից մեկը մնալու է առկախ՝ ինչպե՞ս պետք է արցախցիները վերաբերվեն իրենց դավողների հետ:

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ

Կոլաժը`ՆԻԿՕ-ի (Նիկոլայ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ)

Մեկնաբանություններ