«ՈՒր ալ երթայ հայ, առաջին գործ կ՛ըլլայ եկեղեցի շինել, երկրորդ՝ տպարան»

Ես իմ ֆսֆսոց, տնքտնքոց գաղտնի կը պահեմ, կ՛ամչնամ, գիշեր ինքս ինծի կը տնքամ, կը ֆսֆսամ, առաւօտ ցոյց կու տամ, թէ առողջ, առոյգ եմ։ Ու գիտե՞ս, առողջ, առոյգ կը մնամ։ Հայը այդպէս է։ Մէկ ուրիշ պատուական յատկութիւն ալ ունի, գիր շատ կը սիրէ։ Ամերիկա կարգ մը հայերու կը հանդիպեմ, գրպաններէն բանաստեղծութիւն կը հանեն, կը կարդան։ Կը հարցնեմ, ումն է, Նարեկացիի՞նն է, Չարենցի՞նն է… Ոչ, իմս։ Բայց դուն կօշկակար ես… Կը պատասխանէ՝ այդ ցերեկը... Չեմ գիտեր ինչու, ակրոստիքոս շատ կը գրեն... Այդ շատ հետաքրրիր է իրենց համար։ Այդպէս մէկը, ատաղձագործ, իմ մասին ակրոստիքոս գրած էր, բերաւ, մօտս կարդաց…

Ուր ալ երթայ հայ, առաջին գործ կ՛ըլլայ եկեղեցի շինել, երկրորդ՝ տպարան.. Զարմանալի է, պատուական...

Վիլյամ Սարոյան

Վահագն Դավթյանի «Բարի Հսկան» գրքից

Սիլվա Յուզբաշյանի ֆեյսբուքյան էջ

Մեկնաբանություններ