Թաթարստանը և իր մայրաքաղաք Կազանն էական նշանակություն է ունեցել հայազգի բնակիչների համար: 2011թ. հունիսին Կազանում կայացան Լեռնային Ղարաբաղի խնդրով Ռուսաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահների բանակցությունները:

Ես կարծում եմ, որ ռուսաստանյան հանդիպման նախաձեռնողը հատկապես Ալիևն է։ Ու խնդիրը այն չէ, որ Ալիևը ցանկանում է խաղաղության պայմանագիր, այլ հենց այն է, որ ԱՄՆ-ի նախագահ Բայդենը փորձում է հնարավորինս արագացնել գործընթացը և այն պահել իր վերահսկողության ներքո։

Սա էլ արձանագրենք. ոչ Սահմանադրություն փոխվեց, ոչ էլ հանրաքվե եղավ: Ինչպես և կանխատեսում էին տեսնողները՝ այդ թվում նաև ես։ ՔՊ-ն դրա կարիքը չունի, քանի որ արտոնություն ունի՝ ցանկացած օրենք և ընթացակարգ խախտելով հասնել գերնպատակին:

Խորհրդային Միության հարուստ փորձը դեռևս իր բազմակողմանի գնահատականը չի ստացել, մի բան, որի կարիքը ժամանակակից հարափոփոխ աշխարհը կարող է շատ ունենալ։

BRICS (տնտեսական միություն, որն հավակնում է հակադրվել արևմտյան տնտեսական և քաղաքական դոմինանտությանը) միությունը ունի աշխարհի բնակչության 45%-ը և տնտեսության 35%-ը: Միության ամենախոշոր պետությունները Ռուսաստանը, Չինաստանն ու Հնդկաստանն են...

Մեզնում, տարբեր պրոբլեմների քննարկումների ու մեկնաբանումների նպատակով, հաճախ են անդրադառնում Կոնֆուցիոսի մտքերին։

ԱՄՆ նախագահի թեկնածու Դոնալդ Թրամփը ուշագրավ հայտարարություն է արել: «Քամալա Հարրիսը ոչինչ չարեց, երբ 120 հազար քրիստոնյա հայերը դաժանաբար պատժվեցին ու բռնությամբ տեղահանվեցին Արցախից...

Այս օրերին Կազանում աշխարհն ականատես է լինում զգալի գլոբալ տեղաշարժերի։ ՈՒկրաինայի հակամարտության սկզբից ի վեր Արևմուտքը փորձում է մեկուսացնել Ռուսաստանին՝ պատժամիջոցների և դիվանագիտական ճնշման համակցությամբ։ Այնուամենայնիվ, այսօր ռուսական Կազանը ողջունում է 32 երկրների, այդ թվում՝ ԲՐԻԿՍ-ի նոր անդամների՝ Եգիպտոսի, Եթովպիայի, Իրանի և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների ղեկավարներին և բարձրաստիճան պաշտոնյաներին, ինչպես նաև մի շարք տերությունների, որոնք հետաքրքրված են անդամակցությամբ: Նրանց թվում է ՆԱՏՕ-ի անդամ Թուրքիան։ Ներկա է նաև ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեշը։

Երկու անձինք կան, որոնց որևէ խոսքին Նիկոլը չի արձագանքում, ինչքան էլ նրանք կոշտ կամ ծաղրական խոսեն։ Պարզ է, որ մեկը Իլհամ Ալիևն ու նրա բարձրաստիճան պաշտոնյաներն են։ Որքան էլ շատերին զարմանալի թվա, մյուսը Լևոն Տեր-Պետրոսյանն ու նրա մերձավոր շրջապատն են...

Լսել եմ, թե ուսուցիչ աշխատելու համար բոլորովին էլ պարտադիր չէ մանկավարժական կրթություն ունենալը։ Հետաքրքիր է, իսկ վիրաբույժ աշխատելու համար բժշկական կրթություն ունենալը պարտադի՞ր է. իսկ ի՞նչ կլինի, եթե դատավորն էլ կոնսերվատորիա ավարտած լինի...