Սերը Սահյանի հանդեպ գուցե պարտավորեցնի բարեկարգել ճանապարհները

Սյունիքի մարզի Լոր գյուղում գտնվող Համո Սահյանի տուն-թանգարանը բացել է իր դռները: Տուն-թանգարանի ցուցադրության ձևավորման համար թանգարանային առարկաներն ընտրվել են ՀՀ մշակույթի նախարարության Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի ֆոնդերից: Ցուցադրությունը համալրվել է նաև Հ. Սահյանին պատկանող անձնական իրերով և փաստաթղթերով, որոնք թանգարանին է նվիրաբերել բանաստեղծի որդին՝ Նաիրի Սահյանը: Պատրաստ է նաև պոետի կիսանդրին, որի հեղինակն է Գետիկ Բաղդասարյանը:

Թանգարանը բացվեց նախատեսված ժամկետից ուշ` դժգոհության ալիք բարձրացնելով: Բացումից հետո հետաքրքության ալիք կբարձրացնի՞ առհասարակ, այցելուներ կունենա՞ թանգարանը:
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի տնօրեն ԿԱՐՈ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԸ մեր հարցին ի պատասխան ասաց, որ դժվար է նախապես ենթադրություն անել այցելուների հոսքի մասին. «Սյունիքը հրաշալի բնաշխարհ ունի, հեռավոր այդ գյուղը դրախտային անկյուն է, թանգարանն էլ հրաշալի է, բայց Լոր տանող գյուղական ճանապարհները դժվարանցանելի են, սայլուղիներ են»: Սահյանն ամենակենսունակ բանաստեղծն է, զրուցակիցս հույս հայտնեց, որ սերը Սահյանի հանդեպ գուցե պարտավորեցնի բարեկարգել ճանապարհները: Ինչպես Թումանյանի Դսեղ գյուղի պարագայում` բարեկարգված ճանապարհները ապահովեցին հոսքը անվանի բանաստեղծի տուն-թանգարան, միաժամանակ օգտվեցին գյուղի բնակիչները: Համո Սահյան-բանաստեղծի մասին խոսելով` Կարո Վարդանյանը նկատեց. «Ասում են` Երևանում բնության թանգարան ունենք, ես չգիտեմ ինչպիսի բնություն է ցուցադրվում այնտեղ, բայց ամենաիսկական բնության թանգարանը Համո Սահյանի պոեզիան է: Մեր լեռները, ծովերը, մասրենին, նաիրյան բարդին, կարապներն ու կիրճերը ոչ մի տեղ այդքան կենդանի չեն թրթռում, ինչքան Սահյանի պոեզիայում»:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ