Էդ քարտեզով ուրիշներից պահանջելն անիմաստ է, մանավանդ՝ թուրքից

Ասենք, մի շատ հարուստ և ուժեղ մարդ կանչում է ինձ ու ասում` արի քեզ օգնեմ, ու վերցնում է չեկային գրքույկը, չեկի վրա գրում իմ անունը, գրում թիվը՝ 1 միլիոն դոլար (թիվը կարևոր չի), ստորագրում, կնիքը դնում ու ասում` գնա բանկից ստացիր ու ապրիր։

Ես գնում եմ բանկ, բանկում ինձ ասում են` տո դու էլ, էդ չեկն էլ, չեկ գրողն էլ, գրողի տիրոջ մերն էլ. թափով փախար այստեղից։

Հիմա ես ո՞ւմ պիտի դիմեմ և ումից նեղանամ` բանկի՞ց, թե՞ էդ չեկը տվողից։

Ես հասկանում եմ այսպես. պիտի չեկը տվողին ասեմ` եղբայր, էդ բանկը քո չեկը բանի տեղ չի դնում, արի հարցերը լուծիր, դու ունես դրա իրավունքն ու ուժը, ես դա չունեմ։

Հիմա Վիլսոնի քարտեզի պահով. Արա Պապյանը ինչու՞ չի դիմում ԱՄՆ-ին ու նրանց ներկայացնում պահանջները, որ իրենք էդ քարտեզի սահմաններով ազատեն տարածքը։

Հիմա կասեն` վա՞տ ա, որ այդպիսի քարտեզ կա։

Չէ, վատ չի։ Բայց նաև անիմաստ է դրա առնչությամբ երազանքներ ունենալ։ Եթե պիտի մենք կռվով գրավենք մեր երկիրը, էդ ժամանակ քարտեզը կարող է ինչ-որ տեղ օգտակար լինել որպես փաստաթուղթ, բայց մնացած դեպքերում էդ քարտեզով ուրիշներից պահանջելը անիմաստ է, մանավանդ՝ թուրքից։

Միհրան Միրզոյան

Մեկնաբանություններ