Մահացու պատիժ

Պաշտոնը չիմացա, բայց շատ ազդեցիկ կնիկ էր երևում: Էնքան ազդեցիկ, որ համարյա մուննաթ էր գալիս ամենահզորի վրա:

- Շեֆ, ախր ամեն արժող-չարժողի տարիներով փակում ենք, իսկ Քոչարյանի տղու նկատմամբ ամենամեղմ խափանման միջոցը կիրառեցինք:

- Ո՞ր միջոցը նկատի ունես:

- Դու հրահանգեցիր չէ՞, որ երկրից չհեռանալու որոշում կայացնենք:

- Դու դա համարում ես մե՞ղմ:

- Մեղմը որն ա, համարյա չեղածի հաշիվ ա, նույնիսկ ընդդիմությունն ա խնդում վրներս:

- Ափսոս, նույն հավն ես մնացել, իսկ ես մեծ հույսեր էի կապում քո հետ:

- Բայց ի՞նչն էնպես չեմ արել, շեֆ:

- Ամեն ինչ էլ արել ես, բայց էդպես էլ չհասկացար, որ դա ամենախիստ պատիժն ա, համարյա մահացու պատիժ:

- Էդ ո՞նց:

- Հիշում ես, չէ՞, որ էս երկիրը հանձնելու ենք, ու դա սարերի հետևում չի:

- Իհարկե հիշում եմ:

- Բա դժվար ա՞ գլխի ընկնել, որ հանձնելուց բոլորը փախնելու են, ու մենակ Քոչարյանի տղեն ա մնալու:

- Բայց ինչի՞ ա մնալու:

- Որովհետև ինքը իրավունք չունի երկիրը լքելու: Հիմա հասկացա՞ր, որ ընկնելու ա թուրքերի ձեռքը:

-...Շեֆ, դու հանճար ես: ...Բայց հլը ճիշտն ասա՝ էդ դու՞ ես մտածել, թե՞ Ալիևն ա կարգադրել:

- Արդեն լեզվիդ ես տալիս:

Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ