Լույ­սը կա­մաց-կա­մաց նա­հան­ջում է, ու մթու­թյան մեջ ձայ­ներ են հաս­նում ա­կան­ջիս, թե էդ ու՞ր ես գնա­ցել, այ­տա, ետ ա­րի, քո սիր­տը մեզ հետ, քո պատ­կե­րը մեզ հետ, մեր ձայ­նը քո ա­կանջ­նե­րում, դու էդ ու՞ր ես գնա­ցել։

Նոյեմբերի 15-ին Երևանի Հովհ. Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոնում ժամը 19:00-ին և «Գալերեա» ակումբում ժամը 22:00-ին իր տեսարժան շոուով ելույթ կունենա ինքնատիպ արտիստ, շոումեն Անատոլի Եվդոկիմովը` «Եվդոկիմով շոու» հանրահռչակ պարոդիայի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը: 1 դերասան՝ 1000 կերպար:

«Звезда» հեռուստալիքը «հաշվել է» ռուսական էստրադայի ներկայացուցիչների՝ կենսաթոշակի փողերը: Ամենից «կլորիկ» թոշակառուն Ալլա Պուգաչովան, որ 47 հազար ռուբլի է ստանում:

Սեպտեմբերի 20-ին նկարիչների միությունում տեղի ունեցավ Արամ Իսաբեկյանի նկարների ցուցահանդեսը: Նա ծնվել է տաղանդավոր նկարիչներ ՝ Էդվարդ Իսաբեկյանի և Արփենիկ Նալբանդյանի ընտանիքում:

Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնում բացվել է ԳԱԳԻԿ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ լուսանկարչական աշխատանքների ցուցահանդեսը:

Սեպտեմբերի 23-ին Արամ Խաչատրյան համերգասրահում «Արմենիա» 3-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնի շրջանակներում Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ ելույթ կունենա աշխարհահռչակ սոպրանո, բազմաթիվ միջազգային մրցույթների դափնեկիր, օպերային դիվա Աննա Կասյանը։ Երգչուհին կներկայացնի արիաներ հայտնի օպերաներից։

Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը սկսում է իր 14-րդ համերգաշրջանը՝ «Արմենիա» միջազգային երաժշտական փառատոնով։ Համերգաշրջանը հագեցած է լինելու հետաքրքիր համերգային ելույթներով ու ծրագրերով, մեծահամբավ մենակատարների ելույթներով ու հյուրախաղերով։

«Գույ­նե­րի խոր­հր­դա­վոր աշ­խար­հում ես տես­նում եմ սա­վառ­նե­լու ան­զու­գա­կան հնա­րա­վո­րու­թյուն, որն ինձ տա­նում է տիե­զեր­քի իմ աստ­ղի մոտ, ու աստ­ղե­րը, մթու­թյան մեջ փայ­լե­լով, ինձ տա­լիս են գու­նա­վոր զգա­ցո­ղու­թյուն­նե­րով լի է­ներ­գիա: Այն­տեղ գտ­նում եմ ստեղ­ծա­գոր­ծե­լու ան­բա­ցատ­րե­լի խոր­հուր­դը: Իմ տե­սիլք­նե­րում հայ­տն­վում են բազ­մօ­րի­նակ ճախ­րող պատ­կեր­ներ, ո­րոնք հա­ճախ ան­մահ նկար­ներ են դառ­նում»: «Ի՞նչ է ար­վես­տը» հար­ցին այս­պի­սի բա­նաձևում է տա­լիս գե­ղան­կա­րիչ ԴԱ­ՎԻԹ ԴԱ­ՆԻԵ­ԼՅԱ­ՆԸ:

«…Մտա­դիր եմ մի կերպ մտ­նել…»: Ցն­ցող խոս­տո­վա­նանք է. Սա­րյա­նը նոր էր ա­պա­քին­վել հյու­ծիչ հի­վան­դու­թյու­նից. «Փա­րիզ հաս­նե­լով 1926 թ. սեպ­տեմ­բե­րին, ես ստիպ­ված ե­ղա զբաղ­վել իմ թու­լա­ցած ա­ռող­ջու­թյամբ:

«Ի­րա­տե­սը» շա­րու­նա­կում է զրույ­ցը ար­ձա­կա­գիր, թարգ­մա­նիչ, բա­նա­սի­րա­կան գի­տու­թյուն­նե­րի դոկ­տոր, պրո­ֆե­սոր ԴԻԱ­ՆԱ ՀԱՄԲԱՐ­ՁՈՒ­ՄՅԱ­ՆԻ հետ: Գրի, կան­խա­սա­ցու­թյան, ի­րա­տե­սու­թյան, հո­ռե­տե­սու­թյան, պայ­մա­նա­կան ու կա­յուն կռա­հում­նե­րի ներ­հյու­սում­նե­րը Դիա­նա Համ­բար­ձու­մյա­նի խոս­քում բա­ցում են մտա­ծում­նե­րի ար­տա­սո­վոր մի տա­րա­ծու­թյուն, ո­րում յու­րա­քան­չյու­րը հնա­րա­վո­րու­թյուն է ստա­նում գտ­նե­լու ի­րեն ան­հան­գս­տաց­նող մեծ ու փոքր խն­դիր­նե­րի լուծ­ման սե­փա­կան բա­նա­լին: