Ռուսաստանի հետ բազմաշերտ առողջ հարաբերությունները Եվրոպայի համար հավասարակշռության բարձիկ են

Ֆրանսիային եվրոպական երկրների շարքում միշտ էլ առանձնահատուկ եմ նայել։ Եթե առանձին դրվագներ հանենք, Հայաստանի և հայ ժողովրդի հանդեպ էլ Ֆրանսիան գրեթե միշտ դրական վերաբերմունք է ունեցել։ Դա է պատճառը, որ Ֆրանսիայի ներկայիս քաոսին ցավով եմ հետևում։ Բայց հանուն ճշմարտության պետք է նշեմ, որ սա էլ Ֆրանսիայի վերջին տասնամյակների էլիտաների գործած հիմարությունների հատուցումն է։ Հատուցումն այն բանի, որ երկու հանգամանք էդպես էլ չհասկացան.

1. Մայրցամաքային ուժեղ Եվրոպայի գաղափարի թիվ մեկ թշնամին ոչ թե Ռուսաստանն է կամ պայմանական Չինաստանը, այլ անգլոսաքսոնական արևմուտքը` ԱՄՆ-ի առաջնորդությամբ։ Այդպես է եղել պատմականորեն, այդպես է նաև այսօր։

2. Արևմուտքում Ռուսաստանի շահերը պատմականորեն չեն ընդհարվել, այսօր էլ չեն ընդհարվում մայրցամաքային Եվրոպայի շահերի հետ։ Ընդհակառակը, Ռուսաստանի հետ բազմաշերտ առողջ հարաբերությունները Եվրոպայի համար հավասարակշռության բարձիկ են։

Հ.Գ. Բոնապարտը, արդեն Սուրբ Հեղինե կղզում աքսորի ժամանակ, հարցին, թե ինչը չէր անի, եթե կրկին հնարավորություն ունենար անցնելու նույն ճանապարհը, ափսոսանքով պատասխանել էր` Տիլզիթի պայմանագիրը չէի խախտի և Ռուսաստանի վրա չէի հարձակվի։

Կամ գոնե ուսումնասիրեն Դը Գոլի անցած ուղին, ով շարունակում էր խորհրդա-ֆրանսիական հարաբերությունների ջերմ կողմնակից լինել, չնայած այն բանին, որ «երկաթե վարագույրն» արդեն իջեցված էր, և ինքն էլ ընդգծված հակակոմունիստ էր։

Գարեգին Պետրոսյան

Մեկնաբանություններ