Ո՛չ Երեմիա ունենք, որ ողբա մեր այս վիճակի վրա, և ո՛չ էլ՝ Խորենացի։
Ամբողջ աշխարհի առջև կեղծում են պատմությունը և զրկում մեզ մեր ունեցածից։ Ստացվեց այնպես, որ մեր եկեղեցիները իբր աղվաններինն են եղել, ուղղակի մենք յուրացրել ենք...
Նախօրեին «Երեկ Անկախության տոնն էր, այն չտոնեցի, ոչ էլ շնորհավորեցի որևէ մեկին» վերտառությամբ հոդվածում գրել էի Հայաստանի կեղծ, իրականում գոյություն չունեցող անկախության մասին, որի տոնը (այսինքն՝ գոյություն չունեցող բանի տոնը) շատերը տոնում կամ առնվազն միմյանց շնորհավորում էին սեպտեմբերի 21-ին...
Նախորդ մասում հասանք հիմնական հարցին․
եթե բազմաթիվ կառույցներ ու մարդիկ կարող են գործել նույն ընդհանուր ուղղությամբ, ապա ո՞վ է սահմանում այդ ուղղությունը...
Եթե դու թանկ, ազնվացեղ արշավաձիուն մտցնես էշերի ախոռ, ապա մեկ տարի հետո նա ոչ թե նրանց կսովորեցնի քամու պես սլանալ, այլ կսկսի շարժվել էշերին հատուկ դանդաղկոտությամբ և հետ կվարժվի վարգելուց...
Հայկական մշակութային ժառանգության շուրջ ադրբեջանական կողմի հրահրած քննարկումների այս ալիքի համատեքստում շատերն են գրում՝ «իսկ ո՞ւր են մեր պատմաբանները»...
Որքան գիտեմ, մինչև Մարկո Ռուբիոն, ԱՄՆ պետքարտուղարի և ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդականի պաշտոնները ամերիկյան պատմության մեջ միայն մեկ մարդ է համատեղել. դա Հենրի Քիսինջերն էր...
ԱՄՆ-ի սպառնալիքները, փաստորեն, ազդեցություն են գործել նաև Հայաստանի կառավարության վրա, և սեպտեմբերի 24-ի լուսաբացից չեղարկվում են Իրանից Հայաստան ժամանող և Իրան մեկնող ավիաչվերթները...
Սեպտեմբերի 23-ին Հայաստանում Իրանի դեսպանը հայտարարեց՝ տարածաշրջանում կայուն խաղաղության համար անհրաժեշտ է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև ուժերի իրական հավասարակշռություն...
Գործող իշխանությունը այսուհետ ինչ էլ անի, ասելու է՝ 720 հազարն է տվել այդ մանդատը։ Սա է Հայաստանի դե ֆակտո գործող միակ սահմանադրությունը՝ մեկ տողով։ Ֆորմալ առումով իշխանությունը դրա իրավունքը գուցե ունի, բայց ամենաթողության իրավունք՝ ոչ...
Փաշինյանը ներհայաստանյան զսպանակը չսեղմելու մեկ ճանապարհ ունի՝ վերանայել իր «խաղաղության» կոնցեպտը։ Քանի դեռ դրան պատրաստ չէ, սեփական քաղաքականության չլուծված խնդիրների համար վճարելու է Հայաստանի հասարակությունը՝ ավելի սահմանափակ ազատությամբ, ավելի վերահսկվող խոսքով և քաղաքական ընտրության ավելի նեղ հնարավորությամբ...
ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի 81-րդ նստաշրջանի գլխավոր թեման Մերձավոր Արևելքում և Ուկրաինայում ստեղծված իրավիճակներն են:
Ընդհանուր ելույթներ, հասցեական ու անհասցե կոչեր և ոչ մի կոնկրետ առաջարկություն: ՄԱԿ-ը, որպես միջազգային թիվ մեկ կառույց, կորցնում է իր լրջությունն ու ազդեցիկությունը: Այն դարձել է պետությունների ղեկավարների հավաքատեղի, զրուցատաղավար, որտեղ դեռ ավանդույթի ուժով ձգտում են միջազգային պրոբլեմների համար համատեղ լուծումներ գտնել...