Ժիրոյի «մոմավառությունը»

Ապրիլի 24-ը հայ ժողովրդի համար այլևս միայն սգալու ու պահանջելու օր չպետք է լինի, այլ՝ անկախ պետականության ստեղծման օր. այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն ասել է նախախորհրդարանի քարտուղարության համակարգող Ժիրայր Սէֆիլյանը՝ ընդգծելով, որ հենց այդ օրը նախախորհրդարանը կմոտենա իր ծրագրի վերջնաժամկետին՝ ժողովրդին հրավիրելով փողոց:
Ընդհանրապես չեմ կարողանում հասկանալ, թե իրար հետ ինչ առնչություն ունեն Ցեղասպանության հարյուրամյա տարելիցի ոգեկեչումն ու Սարգսյանի իշխանության տապալումը: Նախախորհրդարանի «100 տարին՝ առանց ռեժիմի» ծրագիրն աղերս չունի ոչ միայն քաղաքականության, այլ նաև տարրական բանականության հետ:
Ասենք, միան որոշակի բարդույթներ ունեցող գործիչը կարող է համարել, որ Ապրիլի 24-ը կարող է դառնալ անկախ պետականության ստեղծման օր, մանավանդ, որ միայն արդեն իսկ անկախ պետության առակայությունը նրան կարող էր թույլ տալ՝ նման ասուլիս հրավիրել ու ազատորեն տեսակետ հայտնել: Սակայն Սէֆիլյանի ասելիքի բովանդակության վրա երկար կանգ առնել չեմ պատրաստվում. դա հակաքաղաքագիտական մոտեցում կլինի:
Քիչ առաջ, երբ Ժիրոյին էի լսում, ակամայից հիշեցի Հայաստանում հաստատված սփյուռքահայ մեկ այլ գործչի՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանին, ով 2013-ի նախագահական ընտրություններում իրենից խլված քվեները, չգիտես ինչ տրամաբանությամբ, գնաց փնտրելու Ծիծեռնակաբերդի բարձունքում: Րաֆֆի քաղաքական պիկը, ի վերջո, ավարտվեց ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանի հետ համատեղ աղոթքով:
Գալիք ապրիլի 24-ին գեներալը հաստատ զբաղված է լինելու ավելի կարևոր գործերով ու ենթադրաբար՝ ժիրոյենք ստիպված Ծիծառնակաբերդի բարձունքում ունենալու են շատ ավելի համեստ ուսադիրներ ունեցող ոստիկանական պատասխանատուի ընկերակցությունը…

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը
• «Պրահա-2»՝ Երևանում

Մեկնաբանություններ