Ռազմական հոգեբանների դպրոցը խիստ կարևոր է

Քառօրյա պատերազմից հետո բժիշկ-մասնագետները կամավորական խմբերով մեկնում են Արցախ` աջակցելու առաջնագծի կամավորներին և զինվորներին: Նրանց թվում է ՎԱՐՈՒԺԱՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆԸ, ով երկար տարիներ աշխատել է զինված ուժերում: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ Վարուժան Հակոբյանը խոսեց ղարաբաղա-ադրբեջանական սահմանում զինվորականներին բուժօգնություն ցուցաբերելու մասին:

«Իրատեսը» հետաքրքրվեց` ունե՞նք այսօր ռազմական հոգեբանների դպրոց, որն ուղղորդված աշխատանք է տանում զինվորների հետ, հատկապես պատերազմական գործողություններից հետո:

Վարուժան Հակոբյանի փոխանցմամբ` ռազմական հոգեբանների աշխատանքները զինված ուժերում համակարգում է այլ կառույց: Ռազմական բժշկության ոլորտն այսօր միայն ապահովում է առողջապահական խնդիրներ, իսկ ռազմական հոգեբանությունը ուղղակիորեն անձնակազմի դաստիարակության աշխատանքների ոլորտում է. «Բայց, իհարկե, ես ձեզ համամիտ եմ, ռազմական հոգեբանների դպրոցը խիստ կարևոր է, մանավանդ մարտական իրադարձություններից հետո: Որովհետև որոշ անձանց մոտ կարող են առաջանալ իրավիճակային ռեակցիաներ` հոգեբանական և հոգեկան խանգարման երևույթներ: Մենք առաջնագծում տեսանք տղաների, որոնք անցել էին քառօրյա պատերազմով և էլի կանգնած էին սահմանին, և կային զինվորներ, որոնք բուժվում էին հոսպիտալներում` հոգեբանների և հոգեբույժների հսկողությամբ»: Վարուժան Հակոբյանը նշեց նաև, որ բոլոր զինվորական բժշկական հաստատություններում կան հոգեբույժ-հոգեբաններ, որոնք ուղղակիորեն զբաղվում են նշված խնդիրներով: Անդրադառնալով մեր՝ «Քառօրյա պատերազմի ժամանակ և այդուհետ հոգեբանների այցը ապահովվե՞լ է» հարցին` ասաց, որ այդ աշխատանքները ներկայումս էլ կատարվում են: Ապրիլյան դեպքերից հետո ժամանակ չի անցել, և բժիշկը համոզված է, որ թերությունները ենթարկվում են անալիզի ու շտկման, եթե ինչ-որ բան էլ չի կատարվել, բացերը կլրացվեն, քանի որ, ըստ նրա, ռազմաբժշկության ոլորտում այսօր ուղղորդված աշխատանքներ են իրականացվում:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ