«Արարատը» բոլորիս ֆուտբոլասեր էր դարձրել՝ կին, տղամարդ, մեծ, երեխա․․․ անգամ ութսուն-իննսուն տարեկան տատիկներն էին վանկարկում՝ «Արարա՛տ», հու՛պ տուր»...
Հետո ճյուղերը սկսում են խուտուտ գալ։ Ծառը դիմանում ա, ծառի խուտուտն ուշ ա տեղ հասնում ու ավելի շուտ հաճելի ա, քան անհանգստացնող։ Հետո ճյուղերի վրա բողբոջներ են դուրս գալիս՝ լերկ ճյուղերն ամբողջությամբ մանր բողբոջներով են զարդարվում...
Մեր հանրահայտ Մեծերի՝ Տիգրան Պետրոսյանի և Առնո Բաբաջանյանի առօրյա հանգստի այս լուսանկար-դրվագը ֆեյսբուքյան իմ էջում զետեղել եմ 2012-ի նոյեմբերի 28-ին՝ հետևյալ գրառմամբ...
2018-ից հետո այդ երկիրը, կարծես թե, մեր նկատմամբ անտարբեր էր։ Երբեմն՝ «Հայաստանի գործն է»։ Մերոնք էլ հանգիստ, առանց ուղեղներին դույզն իսկ զոռ տալու, իրենց գործն էին անում...
Գլոբալ աշխարհաքաղաքական պայքարը ազդեցության, հարստության և ռեսուրսների համար եղել է, կա և կլինի անողոք, անկախ նրանից, հաղթելն ու պարտվելը եղել են տաք, թե սառը պատերազմում։
Սառը պատերազմում պարտված Ռուսաստանի նկատմամբ հաղթող Արևմուտքի անողոք վերաբերմունքը ԽՍՀՄ-ի մնացորդների, այդ թվում՝ ռուսների նկատմամբ, մեր աչքի առաջ է...