Ինչ կարժենա քաղաքական համաձայնությունը

Դավիթ Շահնազարյանը մտահոգված է, որ ծավալվող հետընտրական զարգացումները հղի են առճակատումների վտանգով, քանի որ թե´ Սերժ Սարգսյանը, թե´ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը կարող են կորցնել վերահսկողությունը հետագա զարգացումների նկատմամբ, ինչի հետևանքները ծանր կլինեն երկու կողմերի համար էլ:
«Արդյունքում իր նպատակին կարող է հասնել երրորդ կողմը, ինչպես մեկ անգամ արդեն տեղի է ունեցել ոչ վաղ անցյալում»,- նշել է նա իր տարածած հայտարարության մեջ: Ստեղծված բարդ իրավիճակը հանգուցալուծելու միակ ուղին նա տեսնում է քաղաքական համաձայնության մեջ և կոչ է անում Սերժ Սարգսյանին ու Րաֆֆի Հովհաննիսյանին անհապաղ վերսկսել երկխոսությունը և, հանուն մեր պետականության ու ժողովրդի, հասնել քաղաքական համաձայնության: Դավիթ Շահնազարյանը փորձառու քաղաքական գործիչ է, եղել է ինչպես 1988-ի, այնպես էլ 2008-ի Շարժման լիդերներից և լավ է պատկերացնում ժողովրդական ըմբոստության, ցասման ուժը: Նա տեսավ, որ 2013-ի ՀՀ նախագահի ընտրություններում, երբ հրաժարվեց առաջադրվել առաջին նախագահ, ՀԱԿ ղեկավար Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, իսկ նրա համակիրները կոչ էին անում բոյկոտել ընտրություններն ու անվավեր դարձնել քվեաթերթիկները, միևնույնն է, ժողովուրդը գտավ ընդդիմադիր այլ առաջնորդի: Ասել է թե` ժողովուրդը չի ընդունում այս մի ընտրության արդյունքները ևս, ու ջինը շշից հերթական անգամ դուրս է եկել: Վերջին երկու-երեք տարում Հայ ազգային կոնգրեսը, որը միակ ընդդիմադիր ուժն էր հռչակել իրեն, հետևողականորեն ամեն ինչ արեց, որ այդ ըմբոստությունը կամաց-կամաց մարի, չնայած հանրահավաքից հանրահավաք Ազատության հրապարակում հավաքվող ժողովրդին կերակրում էր արտահերթ ընտրությունների խոստումներով: Իր անկանխատեսելի վարքով ժողովուրդը հիմա ձեռնոց է նետել ոչ միայն իշխանությանը, այլև այն ընդդիմությանը, որն իրեն միակն ու անկրկնելին էր հռչակել և մինչև վերջ հույս էր տածում, որ կկարողանա ժողովրդին ուղղորդել կանխատեսելի սցենարով: Դավիթ Շահնազարյանի մտահոգությունը, անշուշտ, տեղին է: Բայց որքանո՞վ է իրատեսական, որ այդ քաղաքական համաձայնության «կուտը կուտի» նաև ժողովուրդը, որը հերթական անգամ ըմբոստացել է և ո´չ հանուն Րաֆֆի Հովհաննիսյանի սիրուն աչքերի: Չէ՞ որ հանուն պետականության կայացվող քաղաքական համաձայնություններին հաջորդում են հերթական հուսախաբությունները, ահագնացող արտագաղթը, գործազրկությունն ու աղքատությունը, իրավազրկությունը: Առանց այն էլ` հանուն պետականության մեկ քառորդ դար ժողովուրդը բազում զրկանքներ է կրել:

Թագուհի ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Քաղաքացիական անհնազանդության հայկական տարբերակ կամ՝ «Արժեքների հեղափոխություն»
• ԲՀԿ-ն վերահաստատում է իր գերիշխող դիրքը
• Մետաքսի ճանապարհ՝ Սալոնիկից մինչև Մեղրի
• «Չկա բարեփոխումների ծրագիր»
• «Քինդեր-սյուրպրիզ»՝ եվրասիականացման նախաշեմին
• «Հարցերը փողոցում չեն լուծվում»
• Գայ Ֆոքսը՝ Երևանում
• Ռեսուրսնե՞րն են հաշվարկում
• «Դիմակների երթից» մեկ տարի անց
• «Ոչ մի քաղաքական իմաստ այնտեղ պետք չէ փնտրել»
• «Ոչ միայն սահմանադրության, այլև ողջ հասարակության հարցն է»
• «Արտահերթ ընտրություններ չեն սպասվում»
• ԲՀԿ-ն՝ լուրջ փորձության առջև
• «Հոկտեմբերի 30-ն այլ իմաստ ունի»
• Նստացույցի հարցում դեռ չկա կոնսենսուս
• Երջանիկ Աբգարյանը կարծում է, որ պետք է լավատես լինել
• Որքան են թափանցիկ գործում ՀՀ-ում հավատարմագրված դեսպանությունները
• Վիզաների դյուրացում ՀՀ-ի և ԵՄ-ի միջև
• Մնացել են նույն դիրքորոշմանը
• «Լուսանցքային լինելը պատիվ է մեզ համար»

Մեկնաբանություններ