Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են առանձնահատուկ հարաբերություններ՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանը դիտարկում է ոչ միայն որպես ինքնիշխան պետություն, այլև որպես մի երկիր, որի հետ Ռուսաստանին միավորում են բազմամյա պատմական կապերը, համատեղ նախագծերը, ընտանեկան հարաբերությունները, գործարար շփումներն ու մարդկային ճակատագրերի միահյուսումը։               
 

Յուշչենկոն անհանգստացած է, իսկ մերոնք անհայտության գրկում են

Յուշչենկոն անհանգստացած է, իսկ մերոնք անհայտության գրկում են
19.11.2013 | 12:56

ՈՒկրաինաի նախկին նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոն Եվրոպական միությանը կոչ է արել նոյեմբերի 29-ին ստորագրել ՈՒկրաինայի` ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը: Ընդ որում, Յուշչենկոն ակնարկել է, որ Եվրոպան հրաժարվի իր պահանջներից` համաձայնագրի ստորագրման համար առաջադրված պայմանների կատարման առումով: ՈՒկրաինայի նախկին նախագահը նշել է նաև, թե վերջին օրերին նկատելի է, որ Ռուսաստանի ազդեցությամբ ՈՒկրաինան հեռանում է եվրաինտեգրման քաղաքականությունից և եթե չստորագրի ԵՄ-ի հետ ասոցացման համաձայնագիրը, մեկ-երկու օր հետո Մաքսային միությունը կուլ կտա ՈՒկրաինային: Այսպիսով, ՈՒկրաինայի նախկին նախագահը ցույց է տալիս, որ մտահոգված է իր երկրի ճակատագրով և փորձում է եթե ոչ գործող իշխանությունների հետ երկխոսելու, ապա գոնե Եվրոպային համոզելու միջոցով ՈՒկրաինային հետ պահել ճակատագրական սխալից: Եթե փաստը զուգահեռենք մեր իրականությանը, ապա կարող ենք ասել, որ Հայաստանի նախկին նախագահներից ոչ մեկը Հայաստանի` ՄՄ մտնելու հետ կապված մտահոգություն չունի: Նույնիսկ կարելի է ենթադրել, որ նրանք իրենց լռությամբ ողջունում են գործող նախագահ Սերժ Սարգսյանի որոշումը: Մինչ այսօր ոչ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, ոչ էլ երկրորդ նախագահ Ռոբետ Քոչարյանը հստակ չեն ասել, թե Հայաստանը որ քաղաքատնտեսական միջավայրում են տեսնում: Ստացվում է, որ կամ մեր նախկինները թքած ունեն Հայաստանի ապագայի վրա, կամ նրանք նույն ռուսամետ գծի կողմնակիցն են, ինչը որ այսօր գործող նախագահի արտաքին քաղաքական առանցքն է կազմում, կամ էլ պարզապես այս պահին նրանց համար չեզոք դիրք գրավելը ամենահարմար «պոզան» է: Ի դեպ, չեզոքությունն էլ կարելի կարծիք համարել, ինչպես որ քվե է համարվում «ձեռնպահը»: Պատմությունը, սակայն, անողոք է և, որպես կանոն, տրամաբանության նույն օրենքով սրբագրում է թե ձեռնպահներին, թե չեզոքներին:

Կարինե ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

Դիտվել է՝ 1633

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ