Հայաստանյան ներկա «քաղաքական օլիմպոսում» այս կամ այն կերպ հայտնվածների ճնշող մեծամասնության «ճաճանչաշող ուղեղներում» ոնց որ թե խորը նստվածք է թողել «Любая кухарка может управлять государством» տխմարագույն արտահայտությունը...
Խոսքս ուղղում եմ այն իմ այն հարազատներին, բարեկամներին, ընկերներին, ինձ ճանաչող բոլոր մարդկանց, ովքեր այս ընտրություններում քվեարկել են Նիկոլի օգտին...
2023 թ․ սեպտեմբերից իմ ամուսինն ապօրինի պահվում է Ադրբեջանում։ Նա ավելի քան երեք տարի զրկված է իր ընտանիքին, հարազատ մարդկանց տեսնելու հնարավորությունից: Այս ընթացքում ծնվել են նրա թոռնիկները, որոնց նա երբեք չի պահել իր գրկում...
Քանի որ Արևմուտքը մեր լեգիտիմների գյամերը մանրից քաշում է ու փող չի տալիս, իսկ 2026-ի բյուջեն նախատեսված էր ահռելի պակասորդով, որը պիտի ինչպես միշտ փակվեր վարկերով, սրանք խիստ տնտեսման ռեժիմ են մտել...
Մալեզիա կը գտնուի հարաւային Ասիոյ մէջ: Երկիրը կը յատկանշուի իր ցեղային ու մշակութային այլազանութեամբ, որ կ՛ընդգրկէ` մալայներ, հնդիկներ, չիներ ու տեղական զանազան ցեղախումբեր...
Կա մի կետ, որից հետո հիասթափությունը դադարում է լինել պարզապես քաղաքական զգացողություն։ Այն դառնում է հոգեվիճակ։ Դառնում է լուռ, ծանր բեռ, որը մարդն իր հետ տանում է աշխատանքի, տուն, ընկերների հետ հանդիպումների, նույնիսկ՝ քնի մեջ...
Եթե այսօր ԱՄՆ-ի ուշադրության կենտրոնում են հայտնվել Հայաստանի կրիտիկական հանքանյութերը, ապա վաղը օրակարգ կարող են վերադառնալ նաև թերթաքարային պաշարները, որոնց մասին շատերն արդեն հասցրել են մոռանալ։
Մինչդեռ Հայաստանի թերթաքարային ռեսուրսների նկատմամբ ամերիկյան հետաքրքրությունն ունի բավական երկար պատմություն...