Տոպրակը հիշողություն ուներ

Զոլավոր կտորից մի տոպրակ ունեինք, որ միշտ մածնով լցված՝ կախված էր խոհանոցում՝ ծորակի տակ։ Ջուրը տակից կաթիլ-կաթիլ գնում էր, ու մեջը մածունը՝ քամվում։

Հետո տոպրակը բացում էի ու հենց միջից թեյի գդալով ուտում քամած մածունը։ Շատ էի սիրում՝ արքայական համ ուներ։ Կարծես թթվաշ պաղպաղակ լիներ։

Էդ տոպրակից միշտ քամած մածնի անուշ հոտ էր գալիս. ինչքան էլ լվայիր, չէր անցնում։

Տոպրակը հիշողություն ուներ՝ համով հիշողություն։

Հենրիկ Պիպոյան

Մեկնաբանություններ