Այնպես, ինչպես կյանքի պրոցեսում ավելցուկի տեսքով գեներացվող հավելյալ արժեքը ուժի համարժեք է տնտեսության զարգացման գործում և ունի սկզբունքային ու շատ կարևոր դրական նշանակություն, այնպես էլ դինամիկայի մեջ գտնվող կյանքին ուղեկցող բոլոր տեսակի ավելցուկները, լինեն դրանք ինֆորմացիոն, գիտական, կամ սոցիալական-գաղափարախոսական, բոլոր փոփոխությունների ու զարգացումների հիմքն են, որոնք սերտորեն կապված են երկրների կրթական համակարգերի հետ։

Լավագույն արդյունքը լինում է այն երկրներում ու մարդկային գործունեության այն ոլորտներում, որտեղ, արմատ-քոքից բռնած մինչև վերև, հնարավորինս ամեն ինչ վերլուծվում ու հասկացվում է և համապատասխան գնահատական է ստանում։

Քաղաքական մտքի լրջությունն ու իրատեսությունը չափվում են նրանով, թե ինչքանով է այն հեռու մանկամտությունից։ Իսկ քաղաքական մանկամտությունը շատ վտանգավոր և բազմադեմ ֆենոմեն-երևույթ է...

Միաբևեռության և բազմաբևեռության պրոբլեմը սովորաբար քննարկվում է աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից, բայց այն շատ լայն տարածում ունի բոլոր մակարդակների մարդկային համակարգերի համար, սկսած անձ մակարդակից և վեր։

Կառավարումը, մանավանդ պետական կառավարումը, այնպիսի մի ոլորտ է, որ անկախ լուծվող պրոբլեմների էությունից, բարդությունից ու մակարդակից, դրանց լուծումները, վերջին հաշվով, զուգամիտում են դեպի լուծող-կառավարողի մակարդակ։

Հին ժամանակներում տարբեր աշխարհագրական և կլիմայական պայմաններում մարդկանց կողմից թափված միավոր ջանքը, երբ չկային ժամանակակից գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաները, տվել է տարբեր արդյունքներ՝ դրանով իսկ դառնալով վճռական գործոն մարդկանց առաջընթացի համար։

Ինչքան մեծ, հզոր և լուրջ է երկիրը, այնքան ուրիշները հաշվի են նստում նրա հետ և այնքան մեծանում է այն բանի շանսն ու հնարավորությունը, որ նման երկիրը կարող է, թեկուզ մասամբ, կառավարել իր ապագան։

Մարդկանց և բոլոր տեսակի կազմակերպությունների կյանքը, ընդհուպ մինչև պետական ու միջազգային մակարդակ, իրենից ներկայացնում է մեծ ու փոքր որոշումների անվերջ շղթա։

Եթե կարողանանք հաշվի նստել պատմության դասերի հետ, ապա կարող ենք տեսնել, որ միջազգային հարաբերություններում ամեն ինչ որոշում է մերկապարանոց շահը և դրան հասնելու համար առկա հզորությունը՝ վճռականության, իրատեսության, կամքի և նպատակասլացության հետ միասին։

Ներկայում գլոբալ հակամարտող ուժերի մեջ կայուն հավասարակշռություն հաստատվելուց առաջ կան բազմաթիվ այլ խնդիրներ, որոնց լուծելուց հետո նոր խոսք կբացվի նոր սառը պատերազմի մասին, որպես միակ հնարավոր կիսակայուն ռեժիմ սկզբունքային հակասություններ ունեցող մարդկային այնպիսի համակարգերի համար, ինչպիսին հզոր պետություններն են։