Ռոլանդ Շառոյան. Հոգևոր հայրենիքի արարման բանալին Արցախն է

Երբ առաջին ագամ տեսա, թե ինչպես փեթակի փակ ակնի մոտի մոլորված մեղուն բզզոցով թռավ ու ընկավ նոր քամած մեղրի մեջ, մեղրը կլլեց նրան, ուստի և խեղդվեց:

Այն ժամանակ ես վաթսունյոթ տարեկան չէի, թեպետ շատ բան էի զգում, բայց քիչ բան հասկանում: Հիմա շատ բան եմ հասկանում, իսկ զգալու ոչ սիրտ ունեմ, ոչ հավես, ոչ էլ կարիք, բայց և այնպես, չեմ հասկանում՝մեղվի նման մեռնողներին հանուն ինչի՞ մոգոնեցին մեզանում:

Միայն չասեք՝ Արցախ, Մեղրի, Զանգեզուր, Նախճավան, Էրգիր: Քարտեզ-աշխարհը սահման չի ունենալու, աշխարհամասեր են լինելու, նոր Ռուսաստան, նոր Ամերիկա, նոր Հայաստան և այլն, և այլն չի լինելու: Մեքսիկայի բաժանարար պատը չի լիելու, Գերմանիան բաժանող նոր պատ երբեք չի լինելու, Վիլյամ Սարոյանի սրտի մեջ բնակվող Բաղեշ-Բիթլիսն անմահ է հավետ, մարդու տեսակները վերացնելու-վերասերելու պատերազմներ են լինելու: Կդիմակայեն այն ազգերը, որոնք, նախևառաջ, կկարողան իրենց հոգևոր հայրենիքը գործնականորեն կերտել: Այդ հոգևոր հայրենիքի արարման բանալին Արցախն է:

Մեկնաբանություններ