Թրամփը Հայաստանի համար նոր անուն է գտել

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը լրագրող Մարկ Լևինին տված հարցազրույցում ներկայացրել է իր «խաղաղարար ջանքերը»՝ անդրադառնալով Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև Վաշինգտոնում ստորագրված հռչակագրին։

Սակայն ուշագրավ է, որ նա անգամ չի կարողացել ճիշտ արտասանել «Ադրբեջան» բառը՝ ասելով «Աբրբաժան», իսկ Հայաստանն անվանել է «Ալբանիա»։

Այս դրվագը ինքնին խոսում է ոչ թե տարածաշրջանի հանդեպ խորքային հետաքրքրության, այլ մաքուր PR մոտեցման մասին։ Թրամփի համար առաջնայինը սեփական հեղինակության ամրապնդումն է և Նոբելյան մրցանակի շուրջ խոսակցությունների վերսկսումը, այլ ոչ թե Հարավային Կովկասում ամերիկյան երկարաժամկետ ռազմավարությունը։

Բայց հարցն ավելի լայն է․ եթե վաղը Վաշինգտոնը գլոբալ պայմանավորվածության գա Մոսկվայի հետ, ո՞վ կարող է երաշխավորել, որ TRIP նախագծի նման նախաձեռնությունները չեն դառնա այդ գործարքի զոհ։

Միջազգային հարաբերություններում նման նախադեպեր բազմաթիվ են․

Վիետնամի պատերազմում ԱՄՆ-ը փաստացի զոհաբերեց իր տեղական դաշնակիցներին՝ մեծ հաշվարկների դիմաց։

Աֆղանստանից ամերիկյան զորքերի դուրսբերումը հանգեցրեց Կենտրոնական Ասիայում Վաշինգտոնի ազդեցության կտրուկ անկմանը։

Մերձավոր Արևելքում Միացյալ Նահանգները բազմիցս փոխել է դիրքորոշումները՝ դաշնակիցների շահերը ենթարկելով գլոբալ կոմբինացիաների տրամաբանությանը։

Այս համատեքստում Վաշինգտոնի հանդիպումից հետո առավել քան տեղին է շեշտել․ ամերիկյան երաշխիքների մասին պնդումները լուրջ հիմք չունեն։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Գագիկ Ծառուկյանի կողքին՝ որպես սկզբունք, բայց «Դեմոկրատական այլընտրանքի» օրակարգով
• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը

Մեկնաբանություններ