Իշխանության հաջորդ թիրախը՝ Կաթողիկոսը

Նիկոլ Փաշինյանի՝ «Վեհարանը ազատագրելու» մասին հայտարարությունը դեռ իր հնչեցման պահին հակասահմանադրական էր Սահմանադրության 17-րդ հոդվածը հստակ տարանջատում է պետությունը և եկեղեցին։

Գործադիրի ղեկավարը չի կարող միջամտել եկեղեցու ներքին կյանքին․ նման նախաձեռնությամբ հանդես գալու համար նա պետք է նախ հրաժարվի իր պաշտոնից։

Սկզբում իշխանությունը փորձեց իր հակաեկեղեցական օրակարգը իրականացնել հանրային աջակցության միջոցով՝ «հոգևոր հավաքի» ձևաչափով։

Սակայն հասարակության մերժողական վերաբերմունքը ստիպեց փոխել մարտավարությունը՝ անցնելով ճնշման և իրավական հետապնդման ուղու։

Այսօր արդեն երեք Սրբազաններ կալանքի տակ են, իսկ Նաթան արքեպիսկոպոսի և Աղան աբեղայի զրույցի հիման վրա հարուցված գործը վկայում է՝ իշխանությունը նույնիսկ եկեղեցու ներքին կարգապահական գործընթացները փորձում է ներկայացնել որպես քրեական իրավախախտում։

Սա իրավունքի գերակայության դրսևորում չէ, այլ՝ դրա քաղաքական շահարկում։

Իշխանական մեդիայում հրապարակված ձայնագրությունից և վարույթի տրամաբանությունից պարզ է դառնում նաև հաջորդ քայլը․ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը կարող է դառնալ այս գործընթացի հիմնական թիրախը՝ մեղադրանքի առաջադրման (կալանքի) կամ դրա սպառնալիքի ներքո հրաժարականի պարտադրանքի միջոցով։

Այս ամենն ուղղված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու ինստիտուցիոնալ ազդեցության թուլացմանը և հոգևոր ինստիտուտը քաղաքական վերահսկողության տակ առնելուն։

Եթե այս գործընթացը չկասեցվի իրավական, քաղաքական և հասարակական լայն կոնսոլիդացիայով, այն կարող է դառնալ ավտորիտար համակարգի կայացման առանցքային նախադեպերից մեկը՝ կասկածի տակ դնելով նաև պետական ինստիտուտների գործողությունների լեգիտիմությունը:

Անկասկած է, որ Փաշինյանի այս հակասահմանադրական ձեռնարկն ուղղված է այնպիսի քաղաքական միջավայրի ձևավորմանը, որը հաջորդ տարվա խորհրդարանական ընտրությունները կվերածի իշխանության վերարտադրության ձևական միջոցառման:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Վեհափառը՝ քրեական հետապնդման թիրախ
• Ընտրությունների «ճիշտ պատկերը»՝ վերևից
• Գոբլը բացահայտում է Վենսի այցի ռազմավարական ենթատեքստը
• Լույսի առկայծում՝ մեծ խավարում
• Փակված հակամարտությո՞ւն, թե՞ փակված դիվանագիտություն
• Բաքվի նվերը՝ Փաշինյանին
• Քաղաքական սուտը՝ որպես պետական քաղաքականություն
• Պատերազմ Եկեղեցու դեմ. իշխանության ինստիտուցիոնալ հարձակումը
• Վաշինգտոն-Բաքու առանցքը և Երևանի սահմանափակ մանևրները
• Հայաստանը՝ Թրամփի «Խաղաղության խորհրդում». հնարավորություններ և ռիսկեր
• Քծնանքի դիվանագիտություն
• Խաղաղության մրցանակ՝ Արցախի հաշվին
• Ո՞վ է ղեկավարում Եկեղեցին. Փաշինյանի նոր ապօրինությունը
• Ֆիդանի աջակցությունը Փաշինյանին
• Ֆիդանի աջակցությունը Փաշինյանին
• Եկեղեցու դեմ իշխանության ճնշման նոր փուլը
• Սահմանադրությունից դուրս իշխանություն
• Ֆիդանի կարևոր բացահայտումները
• Նարե՜կ, խնդրում եմ՝ դադարեցրու հացադուլը
• Ալիևի «ռեալպոլիտիկն» ընդդեմ Փաշինյանի «իրավական» կարգավորման

Մեկնաբանություններ