Ընդդիմությունը «փոխաջակցության դաշինքի» կարիք ունի

Դավիթ Համբարձումյանի ձերբակալությունը ապացուցեց մեկ գերքաղաքական և քաղաքականացված հանգամանք. Փաշինյանը շատ ավելի ԼՈՒՐՋ և շատ ավելի օպերատիվ վերաբերվեց իր իշխանության նկատմամբ վտանգի պոտենցիալ ունեցող գործընթացի կասեցմանն ու իր թիմակիցների հնարավոր գայթակղությունների բացառմանը, քան ընդդիմությունը՝ Փաշինյանի իշխանության նկատմամբ վտանգի պոտենցիալի գործնական մեծացմանը և նրա թիմակիցների գայթակղությունների հողի վրա խորացմանն ու բավարարմանը:

Իմիջիայլոց, եթե դիրքերը քիչ թե շատ ամուր լինեին, լեգիտիմությունը՝ միջին, իսկ սեփական իշխանությունն էլ՝ գոնե կայուն, Դավիթի նկատմամբ և մյուս բոլոր քաղբանտարկյալների նկատմամբ այսպիսի կտրուկ ու բիրտ գործողությունների չէր գնա, որովհետև վստահ կլիներ թե՛ սեփական թիմի կայունության վրա, թե՛ ուժային համակարգի ամրության և հավատարմության, և թե՛ իր համակարգի կայունության վրա:

Լավ օրից չէ, որ յուրաքանչյուր մարտահրավեր բնում է խեղդում: Լավ օրի որ լիներ, կօգտագործեր մարտահրավերը քաղաքական հմտությամբ ու բազմաքայլությամբ՝ իր համակարգի, թիմի խոտանները վեր հանելու և չեզոքացնելու համար:

Վախենում է, գիտի, որ իրավիճակը վերջնախաղային է:

P.S. Ազատագրում Դավիթին, ներկա ու ապագա բոլոր քաղբանտարկյալներին: Դա միան ժամանակի հարց չէ, այլ նաև քաղաքական ջանքի հարց: Ընդդիմությունը «փոխաջակցության դաշինքի» ընկալում պետք է ունենա: Ընդունեք սա՝ որպես օրինակ:

Վլադիմիր Մարտիրոսյան

Մեկնաբանություններ