Հայ-վրացական հարաբերությունների պատմությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն երկու հարևան ժողովուրդների մշակութային կապերի, այլև Հարավային Կովկասի քաղաքական հավասարակշռության, տարածաշրջանային անվտանգության և քրիստոնեական քաղաքակրթության պահպանության տեսանկյունից։ Այս խնդիրը հատկապես արդիական է այսօր, երբ տարածաշրջանում պատմական ժառանգությունը հաճախ դառնում է քաղաքական հակադրությունների առարկա, իսկ հայկական քրիստոնեական հուշարձանների պահպանության հարցը դուրս է գալիս զուտ մշակութային քաղաքականության շրջանակներից։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի 12-րդ դարի վերջի և 13-րդ դարի սկզբի պատմական փորձը...

Մարդկային ամենակարևոր ու կենսական զգացմունքներից գոյաբանական լինելիության սպառնալիքի և բարոյահոգևոր արժեքների խեղման վտանգավոր հետևանքների լիարժեք գիտակցման դեպքում միայն ազգը կարող է ազգային զարթոնքի ու վերածննդի նոր հույսեր արթնացնել...

Հանրային տարածքներում տեղադրվող արձաններն ու հուշարձանները միայն «քար կամ բրոնզ» չեն. դրանք ձևավորում են քաղաքի դիմագիծը, կրթում սերունդներին և արտացոլում տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու գեղագիտական չափանիշները...

Եթե Նիկոլ Փաշինյանը ցանկանում է վերջնականապես կործանել Հայաստանը, թող շարունակի Ամուլսարի ծրագիրը...

Չկա ավելի մեծ թշնամի, քան բարեկամի անվան տակ ծպտված «բարեկամը»։ Խոսքս Ֆրանսիայի մասին է...

Ամոթ ունենար, ինքը և իր ղեկավարած կառավարությունն ինքնակամ կհրաժարվեին Հայաստանում այս օրերին համաշխարհային մասշտաբի բնապահպանական խոշոր միջոցառումներից մեկի՝ COP17-ի կազմակերպումից և անցկացումից...

Բարիք կամեցող Տե՛ր կամարար, մի՛ թող ինձ իմ անձի կամքով գնալ, այլ առաջնորդի՛ր ինձ միշտ լինել ըստ Քո բարեսեր կամքի...

Ի՛նձ ուղղեք ձեր աչքերը՝ Ինձ տեսնելու համար: Մի՛ նայեք ձեր շրջապատում եղած փնթի բաներին, գեղեցկությունից զրկված դատարկություններին...

Պարզվել է՝ Ադրբեջանում հիջաբ կրելու պահանջարկ կա: Դժվար էր սպասել, որ աշխարհիկ երկրում, որտեղ ռեժիմն ունի բացառապես ավտորիտար բնույթ, կարող են բողոքի ցույցեր սկսվել կառավարության սահմանափակումների դեմ...

Հացը միշտ էնքան կարևոր ա եղել մարդու համար, որ հաց են ասել ընդհանրապես՝ ուտելիքին, ավելին՝ ապրուստին են հաց ասել, փողին, հարստությանը։ Օրինակ՝ ասում ենք հանապազօրյա հաց, կամ երբ մեկին զրկում են ապրուստի միջոցից, ասում ենք՝ հացը կտրեցին...