Այսօր՝ Սրբոց Ղևոնդյանց քահանաների հիշատակի օրը, մենք խոնարհվում ենք այն հոգևոր հսկաների առաջ, ովքեր Ավարայրի դաշտում զենք չէին կրում, բայց կրում էին ամենահզոր ուժը՝ հավատքը...
Ես եմ քո Փրկիչը: Ես եմ քեզ փրկում մեղքի ստրկությունից, կյանքի ամեն տեսակ մտահոգություններից ու նեղություններից, տկարություններից ու հիվանդություններից...
ՈՒ շատերն այդպես էլ չհասկացան, որ խաչը, ոչ թե մարդուն, այլ մեղքերը խաչելու համար է:
Նրանք չհասկացան, որ ձեռքերը, ոչ թե հարվածելու, կոտրելու, փշրելու, ցավեցնելու համար են...
Ներկա աշխարհաքաղաքական մեծ տրանսֆորմացիան, որը սկսվել էր Գորբաչովի, դեռևս շատ գաղտնիքներով պարուրված, «պերեստրոյկայով» ու դրա անմիջական հետևանք ԽՍՀՄ-ի կոլապսով, իր աննախադեպ մասշտաբայնության պատճառով դեռևս շատ հեռու է ավարտից, որն էլ կունենա ինչ-որ ձևի ժամանակավոր ուժային հավասարակշռության տեսք երկու կամ էլ, ավելի քիչ հավանական, երեք գլոբալ հզորություններ ունեցող բևեռների միջև...