Վազգենի ժամանակը

Լևոն Տեր-Պետրոսյանը երրորդ հանրապետության խորհրդանիշն է:
Վազգենը` բանակի: Գերագույն խորհրդի հանձնաժողովի նախագահ էր` ինքն էր անձնավորում զինված ուժերը: Նախագահի խորհրդական` նույնը: Սյունիքի «փոխարքա»` էլի: Պետական նախարար` դարձյալ: Պաշտպանության նախարար` բնականաբար: Վարչապետ` ինքնին:
Եվ դա անկախ հեռուստա-ռադիո-թերթային հիշատակումներից: Ինչ ուզում է գրեն: ՈՒմ ինչ ուզում է համարեն: ՈՒմ ուզում են` «մոռացության տան»: Մեկ է: Հիշողությունը արյամբ է հասնում ուղեղին, հետո իր «տեղը գտնում» անձի… ողնաշարում:
ՈՒ Սպարապետ նրան մամուլը չէ, որ կոչել է: Նրան էդպես են զգում: Ոչ թե գիտակցում են-ընդունում են… Չէ: Զգում: Իսկ զգացողությունը հարաբերական չի լինում:
Վազգենն ու բանակը փոխադարձորեն ստեղծեցին միմյանց: ՈՒ կայացան: ՈՒ հետո նաև պետության կայացմանն օժանդակեցին: ՈՒ բանակի ցանկացած տոնի առթիվ Վազգենի տոնն ու Վազգենի բանակի տոնն է պետք շնորհավորել:
…Մարդիկ ինչ-որ անհայտ, չտեսնված-չլսված զգայարանով ինչ-ինչ բաներ են զգում ու փորձում փոխանցել մեզ:
Ո՞Ւմ մտքով կանցներ, որ Վազգենը կարող էր դժգոհել… իր ժամանակից: ՈՒ անկեղծորեն խոստովանել. «Իմ բյուջեն 2000 թվինը կլինի, գիտե՞ս` ինչ եմ անելու: 10, 20, չէ, 30 տարվա ծրագիր եմ գրելու, որ էս ժողովուրդը տեսնի` երկիր ունի, վարչապետ ունի, պետություն ունի, որ էս ժողովուրդը սկսի հարգել իր երկիրը, իր պետությունը, ինքն իրեն: Էս երկիրը տարածաշրջանի կենտրոնն է լինելու: Կարծում են` մեր տեղը, դիրքը վատն է, ո՞վ է հնարել, շատ լավն է, օգտագործել չենք կարողանում: Մտածել է պետք: Խոսքս հիշեք, էս երկիրը իրեն թափ է տալու, ոտքի է կանգնելու, ու ինչ ուրիշները 100 տարում են արել, մի քանի տասնամյակում է անելու: Ինձ միայն ժամանակ է պետք: Էս իմ ժամանակը չի, որ ապրում եմ: Ինձ իմ ժամանակն է պետք»:
Վազգեն Սարգսյանի ժամանակը: Իսկ ո՞վ գիտի, թե երբ է իր ժամանակն ընդհանրապես:
Վազգեն Սարգսյանի ժամանակը սկսվում է 1958 թվականի մարտի 5-ից ու շարունակվելու է այնքան, որքան հայ մարդը ինքնապաշտպանության կարիք կունենա, որքան կշարունակվի հայ գիրը, որքան մարդն ընդհանրապես ոգու անհրաժեշտությունը կզգա:
Շատերն այսօր իրենք իրենց, իրենց կամ Վազգենի մտերիմներին հարց են տալիս. «Ի՞նչ կաներ Վազգենն այսօր, եթե ողջ լիներ»:
Պատասխանեմ բոլորի փոխարեն.
-Եթե Վազգենը ողջ լիներ, մենք բոլորս վաղուց արդեն կապրեինք բոլորովին այլ Հայաստանում:

Այդին ՄՈՐԻԿՅԱՆ
2008 թ.

Մեկնաբանություններ