Սեպտեմբերի 25-ի խորհրդավոր փակագծերը. «Հարթակ»

ԶԼՄ-ներում հաճախ հանդիպող «ամենաթողություն», «անպատժելիություն», «անարդարություն», «ցինիզմ», «լկտիություն», «սրիկայություն» և այլ նմանատիպ բառերը այլևս շաբլոն են դարձել: Բայց դա ամենևին էլ չի նշանակում, որ դրանք անախրոնիզմ են: Երբ հանրությունը մի կերպ փորձում էր մարսել Սուրեն Խաչատրանի վերանշանակումը մարզպետի պաշտոնում, գրեթե զուգահեռ տեղեկություն ստացվեց, որ ոսկու շուկայի տերը՝ հանրաճանաչ Վաղարշ Աբրահամյանը, անթույլատրելի վարքագիծ է ցուցաբերել իր իսկ աշխատակիցների նկատմամբ: Փաստացի, սեպտեմբերի 25-ը, կարելի է ասել, շատ փակագծեր բացեց.
Փակագիծ առաջին. Սուրեն Խաչատրյանի վերանշանակումը ցույց տվեց, որ մեր հայրենի իշխանությունները, մեղմ ասած, թքած ունեն տվյալ դեպքում սյունեցիների բացարձակ մեծամասնության կարծիքի վրա: Ամբողջ խնդիրը նրանում է, որ ի հեճուկս իշխանությունների պատվերով նշանակմանը՝ նախորդած օրերին բնակչության շրջանում անցկացվել էր ցրված մոնիթորինգ (մեկ` չիրականացված ստորագրահավաքներ, մեկ` սատարող կրիտիկական զանգված հավաքելու անհաջող փորձեր), որի արդյունքները գոհացուցիչ չէին: Չնայած այս ամենին, իշխանությունները չվարանեցին գնալ մինչև վերջ և կյանքի կոչել իրենց պլանները: Ակամա հարց է ծագում. ու՞մ էին պետք այդ ձևական քայլերը, եթե, միևնույնն է, ժողովրդի ձայնը անտեսվելու էր:
Փակագիծ երկրորդ. ոսկու շուկայի տնօրենը խելագարությանն առնչվող իր արարքով ապացուցեց, որ Հայաստանում աշխատավորների շահերի և նրանց իրավունքների խախտման մասով Հայաստանում առկա են լուրջ խնդիրներ: Աշխատավորը, փաստացի, իր գործատուի առջև լիովին անպաշտպան է, ավելին, ստրկացված վիճակում է գտնվում: Հակառակ դեպքում մեր հերոսը անմիջապես կենթարկվեր պատասխանատվության՝ ատևտրականների տաղավարները մասսայաբար ավերելու մեղադրանքով:

Կարեն ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ

Մանրամասն կարդացեք «Հարթակի» այսօրվա համարում:

Մեկնաբանություններ