Վահեն դարձավ ներիշխանական ինտրիգների զոհը

Ղափանի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի ազդեցիկ տնօրեն Մաքսիմ Հակոբյանի որդին՝ Վահեն, շատ արագ հասավ առաջխաղացման՝ հիմնականում հոր ազդեցիկ կապերի ու հնարավորությունների շնորհիվ:
Վահեին մոտիկից ճանաչում եմ, ու նա շատ բարեկիրթ մարդու տպավորություն է թողել, սակայն վերջին ամիսներին նա աշխատանքային ձախողումներ ունեցավ: Նրա անձնական որակները չօգնեցին, որովհետև դրանցով չէր նա հասել բյուրոկրատական ձեռքբերումների ու դրանց բացակայության պատճառով չէ, որ զրկվեց դրանցից:
Ի դեպ, Վահե Հակոբյանի դեպքը շատ ուսանելի կարող է լինել իրենց ազդեցիկ ծնողների ռեսուրսներին ապավինած երիտասարդների համար:
Այսպիսին է անձնական հավատարմությունների ու հակադրությունների վրա կառուցված հայաստանյան համակարգի առանձնահատկությունը:
Ինչևէ, Վահե Հակոբյանը շաբաթների ընթացքում ազատվեց նախ Սյունիքի մարզպետի, ապա Ջրային տնտեսության կոմիտեի նախագահի պաշտոնից:
Ասում են, որ Վահեի հրաժարականի պատճառը եղել է վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանն, ով նրան պարզապես զրկել է նորմալ աշխատելու, կադրային քաղաքականություն իրականցանելու հնարավորությունից:
Բացարձակապես չեմ բացառում, մանավանդ, որ Հովիկ Աբրահամյանն արդեն իսկ նման մի քանի հարաժարականների պատճառ դարձել է ու իր ենթականների հետ շփվում է բանակային «դեդովշչինայի» կանոններով:
Բայց, կարծում եմ, Վահեն դարձավ ներիշխանական ավելի լուրջ վերադասավորումների, ինտրիգների զոհը: Ենթադրում եմ, որ նրա հայրը, ով զրկվել է կոմբինատի տնօրենի պաշտոնից ու կորցրել է իր երբեմնի ազդեցությունը թե՛ Սյունիքում,թե՛ Երևանում, վատնել է վստահությունն իշխանության վերնախավի մոտ: Որոշակի շշուկներ կան այն մասին, թե Քոչարյանի հետ սերտ առնչություններ ունեցող Հակոբյաններին իշխանությունը կասկածում է երկրորդ նախագահի վերադարձի քաղաքական ծրագրերին աջակցելու հարցում:
Այս հանգամանքն հիմա չէր կարող վրիպել իշխանությունների աչքից, եթե հաշվի առնենք այն իրողությունը, որ արդեն թևակոխել ենք կազմակերպչական, մարդկային, ֆինանասական ռեսուրսների կենտրոնացման ու նոր ընտրական փուլին նախապատրաստվելու ժամանակահատված:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը
• «Պրահա-2»՝ Երևանում

Մեկնաբանություններ