Սկզբում մոմերը կերավ

- Ռիսկով արի, Վաղո, ի՞նչ ես կուզեկուզ մտնում։

- Բա ի՞նչ անեմ, էս վերջերս հետդ խոսալ չի ըլնում։

- Կարճ ասա, ի՞նչ կա։

- Գիտեմ, որ ապրիլի 24-ին միշտ հոտած ես ըլնում, բայց էսօր հինգշաբթի ա, չէ՞, էկել եմ տրամադրությունդ բարձրացնեմ։

- Էդ ո՞նց ես բարձրացնելու։

- Բա մոռացա՞ր, հինգշաբթի էի չէ՞ կնկաս ուղարկում էն քպ-ականի կնկա հետ կոֆե խմելու ու կարևոր բաներ իմանալու։

- Է հետո՞։

- Պարզվում ա, ամենաթասիբովը գերագույնն ա։

- Դրա ի՞նչն ա թասիբով։

- Բա չես իմացե՞լ, մենակ ինքը առավոտը ասեց «ցեղասպանություն», իսկ Ալիևը, Էրդողանն ու Թրամփը ռիսկ չարին ասեն։

- Հաստատ ասել ա՞, Վաղո։

- Հաստատ, հլը ավելին ասեմ, էն դաշնակները որ դրոշներ վառին ու կարծեցին, թե գերագույնից թասիբով են, գիտե՞ս գերագույնը ինչ արեց։

- Ի՞նչ։

- Էրկու հատ տորթ պատվիրեց, մեկը թուրքի դրոշով, մեկն էլ՝ ադրբեջանի ու․․․ ամեն մեկի վրա 110 հատ մոմ։

- Յանի ի՞նչ։

- Ո՞նց թե՝ ինչ։ Մոմերը փչեց, խանչալը կոխեց էդ դրոշներով տորթերի փորը, կտրտեց ու կերավ։

- Մոմերն է՞լ կերավ։

- Սկզբից մոմերը կերավ։

Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ