Մեր պետության որոշում կայացնողների ճնշող մեծամասնությունն այդպես էլ չաճեց «կոճակ սեղմողի» կարգավիճակից

Ոչ ոք չի ասել, որ բոլորը պիտի բարձրագույն կրթություն ունենան, ոչ ոք չի ասել, որ բոլոր բարձրագույն ավարտածները չավարտածներից խելոք են, պարզապես աշխարհն այնպես է կառուցված, որ մի ամբողջ ազգի ճակատագիր որոշողը և ազգի պատգամը կրողը պիտի լինի՝

1. միջին վիճակագրական քաղաքացուց առավել կրթված և գրագետ,

2. առավել փորձառու և հեռատես,

3. առավել հայրենանվեր և պատասխանատու,

4. առավել իմաստուն և անմոլոր,

5. առավել զուսպ և առավել խոհեմ,

6. առավել էսթետիկ և առավել բարեկիրթ,

7. առավել ասուն և ոչ ան՝ասուն այնքան, որ ԱԺ ամբիոնից, մոռանալով իր կարգավիճակը, ներկայանա փողոցայինի տեսքով և հայտարարի, որ ինքն հպարտ է իր միջակությամբ և իր անգիտությամբ, քանի որ իր յուրօրինակ «սիրո» շնորհիվ է հասել այն պաշտոնին և այն կուսակցության պատվավոր անդամի կոչմանը, որն այսօր մի բովանդակություն ունի՝ թշնամահպատակ:

Իրենք մեղավոր չեն, պատգամավորի ինստիտուտը պղծողներն են մեղավոր, որ ամեն միջին վիճակագրականին բերեցին այդ դահլիճ որպես կոճակ սեղմող՝ ներառյալ նիկոլը:

Հ.Գ. Մոլորությունների պատճառը իմաստության պակասն է, դրա բացակայությունը:

Դիտարկելով մեր երկրում տիրող մոլորությունների սանդղակը՝ վստահ կարելի է ասել, որ մեր պետության որոշում կայացնողների ճնշող մեծամասնությունը երբեք էլ չի աճել «կոճակ սեղմողի» կարգավիճակից:

Աղետ է, երբ հայրերն են անգետ ու անպատիվ:

Աղետ է, երբ մեծանուններն են փոքրոգի:

Աղետ է, երբ ամենաբարձրադիրը ամենացածում գտնվողից էլ անշտկելի սխալներ է թույլ տալիս:

Ավաղ, վերը գրվածը դեռ հասու չէ մեր քաղաքական վերնախավի մեծ մասի գիտակցությանը:

Փրկեա զմեզ ի չարէ…

Էլիզա Առաքելյան

Մեկնաբանություններ