Ի՞նչ է արել, չէ՞, որ հիշենք հերոսի ծննդյան օրը

Գոռ Երմալովյանը, հերոս Գոռը դարձավ 22 տարեկան։

ՈՒ անկեղծ չգիտեմ, ճիշտը ասել` դարձավ 22, թե կդառնար 22։

Բայց ես վստահ եմ, որ Գոռը կա, մի այլ, շատ ավելի լավ տեղ։

Այսօր ուզում էի գրել այս մասին, գրել, որ տղերքը մեզ հավաքել էին Գոռի Նոր Կեսարիայի տանը, բայց տատանվում էի։

Ախր իրոք ամոթ է, շատ ամոթ է։

Ոչ մի հեռուստաալիք, այդ թվում «Հանրայինը» չհիշեցին, որ Գոռը, կյանքեր փրկած, մինչեւ վերջ կռված Գոռը այսօր դարձավ կամ կդառնար 22։

Ախր պարտադիր չէ, որ ծնողը ընկնի լրատվամիջոցի ոտքերը, որ որդուն հիշեն։

Ի՞նչ է արել, չէ՞, որ հիշենք հերոսի ծննդյան օրը։

Այո, ընդամենը կռվել է և կյանքը տվել հայրենիքին, և ոչ թե ամառային հանգիստը անցկացրել սիրելիի հետ ինչ-որ կղզում, որ այդ մասին գրեն, ցուցադրեն կամ սկանդալային կամ խիստ հայրենասիրական հայտարարություն չի արել։

Էս ի՞նչ օրն ենք ընկել։

Գոռ, ծնունդդ շնորհավոր, հերոս։

Այո, ի վերջո կես գիշերին մոտ որոշեցի ասել, որ այսօր Գոռը ծնվեց 22 տարի առաջ։

Գոռը հրաշալի ընտանիք ունի։

Գեղամ ՆԱԶԱՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ