Մենակ Մոսկվան չէր դժգոհությամբ հետևում Երևանի գագաթաժողովին։ Վաշինգտոնն էլ պակաս դժգոհությամբ չէր հետևում։ Պատահական չի, որ Երևան էր եկել Կանադայի վարչապետ Մարկ Քարնին...
Երևի ես պիտի քաղաքական թեմայով ոչ մի բան չգրեմ, որովհետև հետո ստիպված եմ լինում բացատրել իմ դիրքորոշումն ու խորանալ էն բաների մեջ, ինչից շատ հեռու եմ։ Բայց, դե, ոնց ասում են՝ ընկել եմ, պիտի քաշեմ...
Ժողովուրդ ջան, հասկանալի ա, որ տարբեր մարդիկ տարբեր վերաբերմունք ունեն էս գագաթաժողովի նկատմամբ։ Մեկը կողմ ա, մեկը՝ դեմ, մեկը մեծ վտանգ ա տեսնում դրանում, մի ուրիշը՝ մեծ հեռանկար, մեկն ուրախ ա, մյուսը՝ ջղայնացած...
Երբ ոտս մի անծանոթ թաղամաս ա ընկնում, անպայման մտնում եմ տեղի փոքր, թաղային սուպերմարկետը՝ էն, որ իմ մոտ էլ նույնից կա՝ նույն ցանցի խանութը։
Ապրանքները, չնչին բացառություններով, լրիվ նույնն են՝ նույն տեսակի, նույն փաթեթավորմամբ, չէ՞ որ նույն տեղից են ստանում...
Բոլոր երկրներում, որտեղ եղել եմ, միշտ մի տեղից լավաշ եմ ճարել։ Որտեղ թեկուզ մի քանի հայ կա, հաստատ մեկը լավաշի արտադրություն ա դրել, որովհետև հայն առանց լավաշի նույնն ա, ինչ ջութակն առանց լարերի...
Հորմուզի նեղուցը, որը միացնում է Պարսից ծոցը Օմանի ծոցին և Արաբական ծովին, իրենից ներկայացնում է երկրագնդի ամենանեղ, սակայն ռազմավարական տեսանկյունից ամենակարևոր ջրային անցումներից մեկը: Ամենանեղ հատվածում ընդամենը 21 մղոն (մոտ 39 կմ) լայնություն ունեցող այս միջանցքը դարեր շարունակ եղել է կայսրությունների բախման թատերաբեմ, իսկ ժամանակակից աշխարհում ձեռք է բերել գլոբալ «խցանման կետի» (Chokepoint) կարգավիճակ, որից կախված է համաշխարհային էներգետիկ անվտանգությունը...