Ռուսաստանը չի կարող միաժամանակ խաղաղության քարոզ անել ու պատերազմական սպառնալիքներ հնչեցնել

«Եթե Մոսկվան հուսով է, որ Կովկասում կայուն իրավիճակը կպահպանվի մինչ փետրվարին Սոչիում կայանալիք ձմեռային Օլիմպիական խաղերը, ապա ռուս զինվորականներն այդպես չեն կարծում»,-գրել է euobserver.com կայքի հոդվածագիր Ալեքսանդրոս Փեթերսենը: Հեղինակը հիշեցնում է, որ ՌԴ պաշտպանության նախարարության «Красная звезда» թերթի հետ զրույցում Գյումրիում տեղակայված 102-րդ ռազմաբազայի հրամանատար, գնդապետ Անդրեյ Ռուզինսկին հաստատել է, որ Ռուսաստանը պատրաստ է ներքաշվել Ղարաբաղյան հակամարտության մեջ, եթե Ադրբեջանը որոշի ուժի կիրառմամբ վերականգնել վերահսկողությունը Ղարաբաղի նկատմամբ:
Նա նշում է. «Բոլորին հայտնի գաղտնիք է, որ Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրում Ռուսաստանն ակտիվ մասնակից է, որը միևնույն ժամանակ զենք է վաճառում հակամարտող կողմերին, ինչի արդյունքում պաշտոնական Մոսկվան պահպանում է Երևանի և Բաքվի վրա ազդելու իր լծակները»:
«Չնայած Ռուսաստանի ու Հայաստանի ղեկավարները մտերիմ հարաբերությունների մեջ են, այնուհանդերձ Մոսկվան հասկանում է, որ պետք է մտերմանա նաև Ադրբեջանի հետ` հաշվի առնելով այդ երկրի էներգետիկ հարստությունը»,- շարունակում է Փեթերսենը:
Հեղինակը նկատում է, որ գնդապետ Ռուզինսկու հայտարարությունը շատ նման է 2008 թ. Վրաստանի հետ կարճատև պատերազմից առաջ ռուսական կողմի հնչեցրած սպառնալիքներին: «Սակայն իրականում Ռուսաստանը շատ ավելի լավ է պատրաստված ԼՂ հակամարտության բորբոքմանը, քան Աբխազիան ու Հարավային Օսիան գրավելու ժամանակ էր: Գյումրիի ռուսական ռազմաբազան 5 հազար զինվոր ունի, ովքեր զինված են տանկերով, հրետանիով, ուղղաթիռներով, «ՄիԳ-29» ինքնաթիռներով, «Իսկենդեր-Մ» տակտիկական բալիստիկ հրթիռներով»,- գրում է նա:
Եթե Վրաստանի հետ պատերազմի պարագայում Ռուսաստանը ստիպված էր անհեթեթ դրդապատճառներ առաջ քաշել ռազմական գործողություններն արդարացնելու համար, Լեռնային Ղարաբաղի պարագայում Մոսկվան կարող է գործի անցնել` հիմնվելով Հայաստանի հետ փոխադարձ պաշտպանական պակտի ու Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության շրջանակներում ունեցած պարտավորությունների վրա: «Եվ անգամ միջազգային հանրության աչքում հակամարտության ժամանակ Հայաստանին պաշտպանող Ռուսաստանի գործողությունները շատ ավելի օրինական կերևան, քան Վրաստանի հետ պատերազմի ժամանակ էր»,- շարունակում է Փեթերսենը: Նրա կարծիքով` «Ռուսաստանի ակնհայտ մտադրությունը ղարաբաղյան հակամարտության վերսկսման վերաբերյալ լուրջ հարց է առաջ քաշում այդ երկրի` ԵԱՀԿ Մինսկի խմբում ունեցած դերի առնչությամբ»:
«Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության պատմությանը ծանոթ մարդիկ քաջ գիտակցում են, որ Ռուսաստանը սոսկ միջնորդ չէ, այլև հակամարտության մաս: Սակայն մինչ այսօր ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները ձևացրել են, թե Մոսկվան այս հարցում օբյեկտիվ է: Բայց գնդապետ Ռուզինսկու հայտարարությունը բարդացնում է ֆրանսիացի ու ամերիկացի համանախագահների ընտրած մարտավարությունը, որը կայանում է հակամարտությունը խաղաղ ճանապարհով լուծելու մեջ»,- նշում է հեղինակը, եզրակացնելով, որ Ռուսաստանը չի կարող միաժամանակ խաղաղության քարոզ անել ու պատերազմական սպառնալիքներ հնչեցնել:

Մեկնաբանություններ