Հիմա ես ունեմ այն, ինչ Կոբո Աբեն ստացավ մի 40 տարի առաջ

Շատ տարիներ առաջ էր, բայց այսօրվա պես հիշում եմ: Երբ Կոբո Աբեն համաշխարհային հռչակ էր ձեռք բերել, Ճապոնիայի ժողովուրդը որոշեց գրողի հանդեպ իր սերն ու երախտիքն արտահայտել յուրահատուկ ձևով: Ճապոնացի գիտնականները Աբեին նվիրեցին մի սարք, որը ձայնը վերածում էր տեքստի: Այսինքն, գրողը կարող էր խոսել, և նրա բառերը համակարգչի էկրանին կվերածվեին շարվածքի:

Այն օրերին, երբ այդ մասին թերթերը գրեցին, մեզ թվում էր, թե դա հատված էր գիտաֆանտաստիկ մի վեպից: Պարզապես չէինք կարող պատկերացնել, թե ինչպես էր դա հնարավոր, քանի որ մեզ համար մեծագույն երազանքը սովորական գրամեքենա ունենալն էր:

Ինչու՞ ես հիշեցի այս մասին: Այսօր տղաս մեսինջերով մի ծրագիր էր ուղարկել: Նայեցի, ոչինչ չհասկացա, զանգ տվեցի.

- Ի՞նչ ես ուղարկել, գլուխ չեմ հանում:

- Պապ, արհեստական բանականությունը այդ ծրագրով տեքստ կդարձնի քո խոսքը: Օգտագործիր, շատ կհեշտացնես աշխատանքդ…

Հազիվ թե օգտագործեմ… Բայց այն միտքը, որ ես հիմա ունեմ այն, ինչ Կոբո Աբեն ստացավ մի 40 տարի առաջ, ոչ միայն մխիթարում է, այլև ինձ ստիպում է ժպտալ ճիշտ այնպես, ինչպես ժպտում են մարդիկ, որոնք հանդիպում են իրենց երազանքի հետ:

Հովիկ Չարխչյան

Մեկնաբանություններ