Անցյալս հիշելիս սիրտս լցվում է գինով,
մի հզոր երկիր ունեի Great Armenia անունով:
Կհիշեմ ու մեկ կխնդամ, մեկ՝ կուլամ,
Խե՞նթ եմ, ի՞նչ է։
Գարուշ ՔՈԹԱՆՋՅԱՆ
Հ․Գ․1
Ի՞նչ են նվիրելու զավակներս թոռներիս, թեպետ՝ նվիրում են ունեցածը:
Մի՞թե էլի ՈՂԲ ԱՐՄԵՆԻՈ կամ, ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԺՈՂՈՎՐԴԱԿԱՆ ՀԵՔԻԱԹՆԵՐԸ:
Մենք դա չկարդացինք, տեսանք: ՈՒ հիմա հարց է՝ մենք պատմության ընթերցո՞ղն ենք, թե՞ նրա ստեղծողը:
Հ․Գ․2
Ստատուսի սկզբը Ե. Չարենցի հայտնի բանաստեղծության առաջին ձևափոխված տողերն են.
Մանկությունս հիշելիս սիրտս դառնում է գինով,
Ես մի ընկեր ունեի Լիպո անունով: