«Մշո ճառընտիր» (կամ «Մշո մագաղաթյա մատյան»), հայկական ձեռագրական մշակույթի ամենախոշոր, ամենահայտնի և դրամատիկ ճակատագիրն ունեցող հուշարձաններից մեկն է: Այն հսկայական չափերի մագաղաթյա ժողովածու է (տոնացույց-վարքաբանական հավաքածու):
1. Ընդհանուր տվյալներ և նկարագրություն
• Ստեղծման ժամանակն ու վայրը. Գրվել է 1200–1202 թվականներին Երզնկա գավառի Ավագ վանքում:
• Պատվիրատուն և հեղինակները. Պատվիրել է Աստվածատուր անունով մի հարուստ քաղաքացի: Գրիչն է Վարդան Կարնեցին, իսկ ծաղկողը (նկարազարդողը)՝ Ստեփանոսը:
• Ծավալը և չափսերը.
* Բնօրինակն ունեցել է 757 թերթ (1514 էջ):
* Յուրաքանչյուր թերթի չափսն է մոտավորապես 53.5 × 70.5 սմ:
* Ձեռագիրը կշռում էր շուրջ 27.5 կիլոգրամ:
* Մեկ ձեռագրի պատրաստման համար օգտագործվել է մոտ 600–700 հորթի կամ էրինջի մորթի (մագաղաթ):
• Բովանդակությունը. Պարունակում է ճառեր, վարքագրություններ, վկայաբանություններ, պատմական քաղվածքներ և տոնական քարոզներ, որոնք ընթերցվել են եկեղեցական տարվա տոների ժամանակ:
2. Պատմական ճակատագիրը և «Ոդիսականը»
«Մշո ճառընտիրի» պատմությունը լի է ողբերգական ու հերոսական դրվագներով.
• Գանձումն ու փրկագնումը (1204 թ.). Գրվելուց կարճ ժամանակ անց սելջուկ-թուրքերը սպանում են պատվիրատուին և հափշտակում ձեռագիրը: 1204 թվականին Մշո Առաքելոց վանքի միաբանները, ժողովրդի հանգանակած միջոցներով (4000 արծաթե դրամով), փրկագնում են այն և տեղափոխում Մուշ: Ձեռագիրն այնտեղ է պահվում ավելի քան 700 տարի, որտեղից էլ ստանում է իր անունը՝ «Մշո ճառընտիր»:
• Հայոց ցեղասպանությունը և փրկությունը (1915 թ.). Մեծ եղեռնի օրերին Առաքելոց վանքի տարածքից փախչող երկու հայ գաղթական կանայք վանքում գտնում են հսկայական ձեռագիրը: Քանի որ այն անհնար էր ամբողջությամբ տեղափոխել, նրանք ձեռագիրը բաժանում են երկու մասի.
* Առաջին մասը կանայք, իրենց մեջքին կրելով, սովի ու գաղթի ծանր պայմաններով հասցնում են Էջմիածին:
* Երկրորդ մասը թաղում են Էրզրումի (Կարին) ձորում՝ բակի տարածքում:
• Երկրորդ մասի գտնվելը. Հետագայում ռուսական բանակի հայ սպա Անդրեաս Ամիրխանյանը գտնում է թաղված մասը և տեղափոխում Թիֆլիս, որտեղից էլ այն նույնպես հասցվում է Էջմիածին:
3. Ներկայիս վիճակը
• Ձեռագրի հիմնական պահպանված մասը (601 թերթ) այժմ պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում (ձեռագիր № 7729):
• Ձեռագրից 17 թերթ պահվում է Վենետիկի Մխիթարյանների հավաքածուում, իսկ 1 թերթ՝ Վիեննայում:
• 19 թերթ մինչ օրս համարվում է կորած:
«Մշո ճառընտիրը» ոչ միայն հայկական միջնադարյան գրչության, մանրանկարչության և կազմարվեստի գլուխգործոց է, այլև հայ ժողովրդի գոյատևման, մշակութային ժառանգության հանդեպ անսահման նվիրումի և հերոսական փրկության խորհրդանիշ:
Հրայր ԿԱՄԵՆԴԱՏՅԱՆ