Լույս է տեսել Մկրտիչ Սարգսյանի ջավախքյան թեմաներով գրված ստեղծագործություններն ամփոփող «Դեպի լեառն Աբուլ» գիրքը, որը հրատարակության է պատրաստել գրողի որդին` Վահագն Սարգսյանը, նախաբանը գրել է «Միտք» վերլուծական կենտրոնի փորձագետ Վահե Սարգսյանը:

Մաեստրո ՎԱՀԱՆ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ հետ մեր հանդիպումը տեղի ունեցավ Երևանի «Տրիումֆ» սրճարանում։ Հիրավի, միջազգային մրցույթներում հաղթանակների սովոր վարպետի լսողությունը շոյող, այս անունը կրող սրճարանը հարմար վայր էր զրուցելու իր անցած ուղու և նվաճումների մասին։

Նոյեմբերի 11-ից ԱԺ-ում քաղաքական կրքերը կրկին կբորբոքվեն, և գործադիրն ու օրենսդիրը կրկին կհիշեն ժողովրդին, նրա ծանր սոցիալական վիճակը. բարձր ամբիոնից կառավարությունը խոստումներ կտա, ընդդիմությունը կմեղադրի իշխանություններին, իշխանությունները կքննադատեն ընդդիմությանը, սակայն դրանից ժողովրդի կյանքը 2014-ին չի լավանա, հացը չի էժանանա։

Առաջին «Նավասարդյան խաղերի» աշնանային մրցաշրջանը մեկնարկել է: «Նավասարդյան խաղերում» ընդգրկված է 36 անվանակարգ, որոնք ներկայացնում են ավանդական և արդի արվեստի, արհեստների գրեթե բոլոր ոլորտները: Դրանք կիրականացվեն փուլային սկզբունքով, տարվա եղանակներին համահունչ: Խաղերի աշնանային մրցաշրջանն իրականացվում է 12 անվանակարգում` «Փողային գործիքներ», «Ժողովրդական նվագարաններ», «Էստրադային երգեցողություն», «Ժողովրդական պար», «Մնջախաղ» և այլն:

«Իրատես de facto»-ի հյուրը ասմունքող ԱԻԴԱ ԱՍԱՏՈՒՐՅԱՆՆ է:

Նախկին պրոկտոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտը վերանորոգումից և արդիականացումից հետո վերջերս վերաբացվել է և վերանվանվել «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոն: Այն Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության կողմից 2000 թ. մասնավորեցվել, ապա մեկ տարի հետո նվիրաբերվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին: Հայ եկեղեցու հովանու ներքո գործող այս բժշկական հաստատությունը վերակառուցվել է բարերարներ «Իզմիրլյան» հիմնադրամի և Լուիզ Սիմոն Մանուկյանի աջակցությամբ:

«Ձուկը գլխից է նեխում, բայց մաքրում են պոչից»։ Խոսքն այս, դարերով թրծված, ձեզ եմ առաքում, արգո իշխանապետեր, այն դարձրեք ձեր հակինթ ականջներին օղ և կշահեք մեծապես (հանրության ձայնին ականջ դնելը անհետևանք չի մնա), մի շնչում կվերածնվեք ու կդառնաք մեր պարծանքն ու զմայլանքը, քաղցր, ինչպես դդմի մուրաբա, մշտադալար, հանց վաղգարնանային վարունգը, և աշխատասեր` ասֆալտապատ սարքի պես։

Սույն հոդվածը գրվել է դեռևս 1997 թ. և արժանացել հայ մեծ լեզվաբան, ակադեմիկոս Գևորգ Ջահուկյանի դրվատանքին: Նույն` 1997 թ. Երևանում հրավիրվել էր «Պարմանի» համահայկական ուսանողական երկրորդ վեհաժողովը, որի մասնակից մեր երիտասարդների նախաձեռնությամբ հոդվածը տարածվել էր հայկական գաղթօջախներում և տպագրվել սփյուռքահայ բազմաթիվ թերթերում ու հանդեսներում: Կարծում ենք՝ հոդվածի լրացված ու նորացված տարբերակի վերահրապարակումը ներկայումս կարևոր է ու տեղին, քանզի հայրենական պետական այրերը, ինչպես նաև սփյուռքահայ շահագրգիռ կազմակերպությունները, որ մինչ օրս ուշադրության չէին արժանացրել պատմական այս իրողությունը` օտարին ներկայացնելու սույն հնարավորությունը, հուսանք որ այն ըստ պատշաճի կօգտագործվի: Հարկ է արժանին հատուցել և ըստ պատշաճի օգտագործել թշնամուն դիմակայելու ցանկացած միջոց ու հնարավորություն:

ՍՈՒՐԵՆ ՂԱԶԱՐՅԱՆԸ ծնվել է Կարսում: Կարսեցու ազնվությունն ու սկզբունքայնությունն ուներ, բարությունը ու նուրբ հումորը: Կարսի ուսումնարանն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ աշխատել է, ապա տեղափոխվել Ալեքսանդրապոլ, ուր նա մասնակցել է բոլշևիկյան ընդհատակյա կազմակերպության աշխատանքներին: Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո մինչև ձերբակալվելը աշխատել է Հայաստանի, Վրաստանի, Անդրկովկասի հատուկ հանձնաժողովում, գլխավոր քաղաքական վարչությունում, ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատում, զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ:

Հարցրու ցանկացած մեկին` ո՞ւր է քո Աստվածը։ Ի՞նչ կլսենք որպես պատասխան. այս կյանքում չկա՛ Աստված, չկա՛։ Մինչդեռ Նա կա։ Սակայն մենք նրան ձեռքերով չենք շոշափում, Նրան չենք տեսնում, Նրան չենք զգում, մեր սիրտը շատ հեռու է Նրանից։ Այդ պատճառով էլ մշտապես թախծոտ ենք, կարիքի մեջ, նեղված, ու մեզ զայրացնում է ամեն բան։ Սրբերը նրանով են տարբերվում մեզնից, որ չեն տառապում ու միշտ երանության մեջ են։ «Երանի՜ հոգով աղքատներին։ Երանի՜ ճշմարտություն փնտրողներին»։