...թե ԲՀԿ-ում ապատիկ վիճակ է, այսպես կոչված, քաղաքական թևի համար, որն իբր պատրաստվում էր քաղաքական թևն ուժեղացնելու, ՀՀԿ-ի նման գործադիր մարմին ստեղծելու, որը կուսակցությունը կգաղափարայնացներ, որոշումներ ընդունելու, կատարելու «առաքելությունը» կվերցներ իր վրա:

Հայտնի փաստ է՝ խելագարներն ու հանճարները նույն «ակունքից» են սնվում: Նրանք իրենց մարմնից դուրս են: «Ժառանգության» ֆենոմենն այս պարագայում այն է, որ հա՛մ մարմնում է, հա՛մ մարմնից դուրս: Ասել է` աստրալում են: «Երկու ձեռքում երկու մոմ» պահած «Ժառանգությունն» ու իր լիդերը չեն կարողանում վերջնականապես կողմնորոշվել՝ իրենք զորավարապաշտ ու աղոթո՞ղ են, թե՞ կոսմոպոլիտ: Երևի դա է պատճառը նաև, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը մի օր կուսղեկավար է, մի օր` հրաժարյալ:

ԲՀԿ-ում լռություն է՝ «խորունկ-խորհրդավոր»: Լինելով երդվյալ «մաքսամետ», բրյուսելյան իր այցով խաչ քաշելով սեփական իմիջի վրա, որպես դիվանագիտությանը քիչումիչ տիրապետող կուսակցություն, լինելով ԵԺԿ-ից մեկընդմիշտ «արտաքսված», ռուսամետի խոր համբավ ունեցող այս կուսակցության ձայնը այդպես էլ չլսվեց Մաքսային միության առնչությամբ։

Րաֆֆի Հովհաննիսյանը հերթական անգամ պետք է համոզվի, որ կադրային հարցերում մեծ սխալներ է թույլ տալիս: ՈՒ խոսքը միայն Զարուհի Փոստանջյանի պահվածքին չի վերաբերում: ՈՒսումնասիրության մեծ աղբյուր է «Ժառանգություն» խմբակցությունը, որը դեյուրե էլ գոյություն չունի: Այդ խմբակցության «ոդիսականը» սկիզբ առավ հենց այն պահին, երբ «Ժառանգություն» խմբակցությունում ներառվեցին «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցությունից ներկայացուցիչներ:

Չնայած նախկին գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանն արդեն նոր աշխատանք ունի, նոր պարտավորություններ, սակայն, պարզվում է, նա մտածում է ևս մի ուղղությամբ:

Պետության հեռացումը տնտեսության կառավարումից, չի համապատասխանում Հայաստանի ընթացիկ շահերին։ Իշխանությունների խնդիրն է սոցիալապես կողմնորոշված քաղաքականությունն ու տնտեսությունը միավորել հիրավի ազատական արժեքների հետ։ Հենց սա կարող է դառնալ ՀՀ ազգային գաղափարը, որը նրան առաջ կտանի։ Եվ հասունացած փոփոխություններում պետության դերը վճռորոշ է դառնում։

2014-ի պետբյուջեի նախագիծն արդեն ԱԺ-ում է, և շուտով կսկսվեն բյուջետային քննարկումները։ Կրքերը թեժ են լինելու. քննարկվելու է ոչ միայն գլխավոր ֆինանսական փաստաթուղթը, այլև այդ փաստաթղթով պայմանավորված որոշվելու է ժողովրդի կենսամակարդակի ինչպիսին լինելը։

Սիրիական ճգնաժամն ավարտվում է։ Բայց այն, որպես Սիրիայի պետականության ճգնաժամ, որպես սիրիական ռազմաբեմում տարբեր խմբավորումների ու շահագրգիռ պետությունների հակամարտություն, կշարունակվի, քանի որ տարածաշրջանի երկրները նոր են մուտք գործել Մերձավոր Արևելքում դիրքեր գրավելու պայքարի տրամաբանորեն ու գործնականորեն վաղուց ծրագրավորված փուլը։

«Իրատես de facto»-ի հարցերին պատասխանում է ՀՀՇ հիմնադիր անդամ ԵՐՋԱՆԻԿ ԱԲԳԱՐՅԱՆԸ:

Ակնհայտ է, որ պետությունների ղեկավարների կողմից նվերների փոխանակությունը սոսկ հարգանքի տուրք չէ։ Դա շատ հաճախ քաղաքական լուրջ ակնարկներ է պարունակում։ Ահա և ԱՄՆ-ի ու Իրանի նախագահների հեռախոսազրույցից հետո, իբրև «բարի կամքի արտահայտություն», Հասան Ռուհանիին ամերիկացիների արած անսպասելի նվերը՝ գրիֆոնի (արծվառյուծի) տեսքով մ.թ.ա. 7-րդ դարի պարսկական հնամենի սկահակը, թվում է, սոսկ մշակութային արժեքի վերադարձման ակտ չէ, որ ամերիկյան մաքսային ծառայությունները բռնագրավել էին իրանցի մի մաքսանենգից։