Սիրիայի շուրջ զարգացումներն ակնհայտորեն նոր փուլ են թևակոխում: Արևմուտքին դժվար է հաջողվում Սիրիա ներխուժելու «գործը» հորով-մորով անել: Պուտինին համոզել ոչ Քերրիին և ոչ էլ Քեմերոնին չհաջողվեց։ Հարցը մնաց բաց:

...թե առաջին անգամ մայիսյան եռատոնին Շուշի չի մեկնել երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը: Անցած տարի չորս նախագահները` Ռոբերտ Քոչարյան, Արկադի Ղուկասյան, Բակո Սահակյան, Սերժ Սարգսյան, այնտեղ են եղել և միասին դիմավորել եռատոնը:

Վերջին օրերին ՀՀ-ում ԱՄՆ-ի դեսպանը բավականին ակտիվ է հայաստանյան իրադարձությունների վերլուծության, գնահատականներ հնչեցնելու հարցում: «Հա՛մ նալին, հա՛մ մեխին» հանգով մեկ ներքին խնդիրներն է բարձրաձայնում, առաջարկելով ընդդիմությանն «ագրեսիվանալ», մեկ էլ արտաքին աշխարհում «պաշտպանում» Հայաստանին, Թուրքիային մեղադրելով հայ-թուրքական արձանագրությունները տապալելու մեջ:

Քանի որ Հիսուս Քրիստոսի Համբարձման ու Սուրբ Հոգու գալստյան տոներն իրարից ընդամենը տասն օր է բաժանում, որոշեցինք այս անգամ այդ երկու կարևորագույն տոների մասին գրել մեկտեղ, որպեսզի ընթերցողը առավել խորությամբ ըմբռնի դրանց նշանակությունը։ Սկսենք Հիսուսի համբարձումից, որը տեղի ունեցավ Իր հրաշափառ հարությունից ուղիղ քառասուն օր անց։

«ՀՀ Վերահսկիչ պալատն ու ԱՄԷ Պետական վերահսկիչ մարմինը Երևանում ստորագրել են համագործակցության համաձայնագիր, որը նախատեսում է փորձի փոխանակում, օրենսդրական դաշտի բարելավում պետական վերահսկողության մեթոդաբանության և ընթացակարգերի մշակում համատեղ և զուգահեռ վերահսկողության ոլորտներում և այլն»: Սա մեջբերում էր ՀՀ ՎՊ տարածած պաշտոնական հաղորդագրությունից:

1. Աղոթել չի նշանակում, թե առանց աղոթքի Աստված մեզ ոչինչ չի տա, կամ որ Նա անտեղյակ կլինի մեր կարիքներին: Բայց այն ունի մեծ առավելություն. աղոթքի դեպքում հոգին ամենից արժանավոր վիճակում է՝ ընկալելու օրհնություն Շնորհողին, ինչպես նաև այն օրհնությունները, որոնք Նա կամենում է պարգևել: Ահա թե ինչու Սուրբ Հոգու լիությունը չհեղվեց առաքյալների վրա առաջին օրը, այլ տասն օրվա հատուկ պատրաստություններից հետո:

Ճանաչված երգչուհի, Ազգային ժողովի նորաթուխ պատգամավոր Շուշան Պետրոսյանը «Իրատես de facto»-ում ունեցած իր ճեպազրույցում խոսում է ներքաղաքական իրողությունների մասին իր վճիտ պատկերացումներով: Նա ցավով է խոսում միջկուսակցական պայքարի ու առհասարակ հայ մարդկանց համակած փոխադարձ ատելության մթնոլորտի, կառավարող հանրապետական կուսակցությանը հանիրավի փնովելու (ըստ Շուշանի` ֆետիշացնելու) մասին:

Ռուսաստանում, դատելով վերջին իրադարձություններից, հերթական անգամ փորձում են ոգեկոչել Ալեքսանդր 3-րդ կայսրին. «Ռուսաստանն ընդամենը երկու դաշնակից ունի` բանակն ու նավատորմը»։ Համենայն դեպս, Կրեմլը ձգտում է ոչ մի հնարավորություն բաց չթողնել աշխարհին ցուցադրելու իր ռազմածովային ուժը և, իհարկե, իր կարևորությունը։

Ես վերադարձել եմ Երևան: Չէի ուզում խոստովանել անգամ ինքս ինձ, բայց վերջին երեք օրը Հայաստանն ուղղակի նվվում էր մեջս: Նվվում էր միալար ու համարյա լուռ, բայց ես գիտեի, որ որքան մոտենում եմ Հայաստանին, այնքան այդ նվվոցը խորանալու է, իսկ հետո արդեն վերածվելու է աղմուկի, որի միջից չի լսվելու ձայնը: Այդպես լինում է, երբ անպայման ուզում ես ինքդ քեզ լսել, բայց համառորեն լռում ես` ինքդ քո մեջ: Իսրայելում վերջին օրը անցավ Թել Ավիվում: Ավելի ստույգ վերջին մեկ գիշերը և մեկ երեկոն:

Ցավը կրկին բողբոջ է տվել. ՈՒշ, շատ ուշ հասկացա, Որ խորքում եղող ցավի բջիջը Ծնվում է մեզ հետ ՈՒ մեռնում մեզ հետ: