Ընտրությունից հետո ՀՅԴ հայտարարությունը բավականին զուսպ է: «Եղավ` ինչ եղավ»,-կարճ ու կոնկրետ, ենթատեքստով ասում են դաշնակցականներն ու ցավում, որ «ազատ քաղաքացու» գիտակցություն չձևավորվեց:

ՈՒկրաինայի քաղաքական և զինվորական ղեկավարներն անկախության դարավոր պայքարի ընթացքում մեկ անգամ չէ, որ հարկադրված են եղել օգնության կանչել Օսմանյան կայսրությանը, հիանալի հասկանալով, որ այդ պետությունն ամենահուսալի և ընդունելի դաշնակիցն ու գործընկերը չէ, ավելին, նա միշտ ձգտել է կա՛մ ՈՒկրաինան ենթարկել իրեն, կա՛մ օգտագործել իր շահադիտական նպատակներով, այն է` հյուսիսային մերձսևծովյան տարածքներում հաստատել և պահպանել իր գերիշխանությունը։

Եթե դուք արդարությամբ խոսեիք, ուղիղ կլինեին ձեր դատաստանները, մարդկա՛նց որդիներ։ Չէ՞ որ այժմ իսկ ձեր սրտում անօրենություն եք գործում երկրի երեսին, և ձեր ձեռքերն անիրավություն են նյութում։ Մեղավորներն իրենց ծննդյան օրից իսկ խոտորվեցին, արգանդից մոլորվեցին և սուտ խոսեցին։

Մի՛ հապաղիր ողորմել ինձ, Տե՛ր։ Առանց Քո ազդման բարին երբե՛ք Չի գործում իմ մեջ:

Ֆրանսիական բանտերից քչերին է հաջողվում փախուստ իրականացնել, բայց իմ ու Գասպարի բախտը մի օր բերեց: Այդ օրը կալանավորների բողոքի ալիքը բանտախցերի գերբեռնվածության դեմ սկսել էր անկառավարելի դառնալ։ Դրսից խրախուսող ցուցարարների վառած անվադողերի ծուխն արդեն երկինք էր հասել։

Երևանի ավագանու ընտրություններն էլ «լմնցան»: ՀՀԿ-ն` 41, ԲՀԿ-ն` 17 ու «Բարև, Երևանը»` 7 անդամներով մտան ավագանի: Ընտրություններից առաջ ընտրակեղծիքների դեմ պայքարի համար բանակցությունների սեղանի շուրջ հավաքված երեք ուժերից երկուսը` ՀՅԴ-ն ու ՀԱԿ-ը, չհաղթահարեցին անցումային շեմը, իսկ երրորդը` ԲՀԿ-ն, վատ չդիրքավորվեց: Թերևս, հնարավոր լիներ ֆիքսել, որ ընդդիմադիր կամ, ինչպես վերջերս են օգտագործում, ոչ իշխանական ուժերից գոնե մեկը ներկայացված կլինի ավագանիում` «Բարև, Երևանին» չհաշված, վերջինիս ձայները 7-ն են ընդամենը: Բայց հարց է, թե ԲՀԿ-ն որքանով է ընդդիմություն:

Երեկ մի «կարգին, օրինավոր» ընդդիմադիր գործչի, ում «հոգևոր հայր» քաղաքական ուժը մասնակցել էր ընտրություններին, խոսեցնելը հերոսություն էր: Նրանք կամ չէին պատասխանում զանգերին, կամ ասում էին` հայտարարություն ենք տարածելու, կամ էլ դեռ գնահատականներ չենք տալիս: Թե ինչու ողջ կազմով, գույնով, այլընտրանքով ընդհատակ էին անցել, խիստ անհասկանալի էր: Հեչ որ չլիներ, կարող էին, չէ՞, ողջ ուժով կրկին քննադատել իշխանություններին, ինչպես մինչ այս են վարվել, սակայն ընտրել էին «Ամենալավ երգը լռությունն է» կարգախոսը:

Մայիսի 4-ին, ժամը 15.00-16.00-ի սահմաններում մեծն Սարոյանի ճաշակազուրկ արձանից քիչ հեռու դիրքավորված զմայլվում էի օպերայի տաճարակերտ հրաշքով և սպասում ավտոբուսին։ Քիչ հեռու դիրքավորվել էին ոստիկանական մեքենան և երկու համեմատաբար երիտասարդ սպան։ Երկուսն էլ բաց լեղակագույն և բավականին ճաշակազուրկ համազգեստով էին (արգո ոստիկանապետը, անշուշտ, կռահեց, թե որ ծառայության մասին է խոսքը) և սև ակնոցներով։ Նրանցից մեկն առանց ներկայանալու ինձ հրավիրեց մեքենայի մոտ։ Է՛լ ավելի անբռնազբոս կերպով մյուսը (կոչումով ավագը) պահանջեց ուշադիր դիտել մեքենայում նստած կնոջը։ Ըստ ոստիկանների, կինը պիտի ինձ ճանաչեր, ես` նրան։ Բարեբախտաբար, մենք անծանոթ էինք, ինչպես հայտնի երգի ուռին ու բարդին։

Հրեաները Երուսաղեմում ապրում են առանձին կյանքով: Միանշանակ նրանք ունեն միայն իրենց Երուսաղեմը: Եվ դա առանձին պատմություն է: Հրեաներն ունեն նաև իրենց Հիսուսը, որ նույնպես առանձին պատմություն է: Հրեաների առանձին Երուսաղեմի առանձին պատմություն է Լացի պատը:

«Ընտրություններում հավասար է եղել թե լավը, թե վատը: Դիտարկումների արդյունքները ցույց տվեցին, որ այս քարոզարշավը նախկինի նման բոլոր կուսակցություններին ընձեռել էր հավասար պայմաններ, սակայն, որը` շատ օգտվեց, որը` քիչ: ՈՒստիև, առաջացան դժգոհություններ»,-այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց «Ընտրական համակարգեր» կենտրոն ՀԿ-ի նախագահ Վահրամ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԸ: