ՀՀ մշակույթի նախարարության և «Հայկական հուշարձանների ճանաչման ծրագիր» մշակութային հասարակական կազմակերպության (ԱՄԱՓ) միջև ստորագրվել է «Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող պատմամշակութային հուշարձանների վերաբերյալ բազմալեզու տեղեկատվական վահանակներ տեղադրելու մասին» համաձայնագիր, ըստ որի` ԱՄԱՓ-ը պատրաստելու է վահանակներ և մոբիլային ապլիկացիաներ հուշարձանների տարածքներում տեղադրելու նպատակով:

Չեմպիոնների լիգայի կիսաեզրափակչի առաջին խաղերն անակնկալ վերջաբան ունեցան: Չէ, նկատի չունեմ արդյունքը, որ հավասարապես և՛ սպասելի էր, և՛ նույնքան անսպասելի: Նկատի ունեմ դրանցում արձանագրված հաշիվը: Ինչ` ինչ, բայց որ գերմանական թիմերն այսօրինակ խայտառակ պարտության կմատնեն իսպանականի հետ մեկտեղ համաշխարհային ֆուտբոլի երկու գերակումբներին, չեմ կարծում, թե որևէ մեկի մտքով կանցներ: Եղածն իսկապես աներևակայելի է: Իր թողած տպավորությամբ այն նույնիսկ ավելին էր, քան գիշերվա տեսած ամենասարսափելի երազը:

Անձրևի կաթիլները երևում են, երբ ընկնում են լապտերների լույսի տակ, և թվում է, թե լապտերներն արտասվում են... Ռեժիսոր, մնջկատակ ՀԱՅԿ ԶՈՐԻԿՅԱՆԻ «Պահպանե՛ք միմյանց, մարդի՛կ» մենաներկայացումը նվիրված է մեծանուն մնջկատակ, պոետ և ծաղրածու Լեոնիդ Ենգիբարյանին:

Իմ պատանեկության օրերի Երևանը առանձնահատուկ ջերմ էր ու հարազատ: Այդ այն ժամանակ էր, երբ տրամվայներն ամբողջովին փայտաշեն էին, ծանրամարմին, դանդաղաշարժ ու աղմկոտ: Նրանք վեհաշուք, երկաթյա անիվներից արձակվող առանձնահատուկ զնգրտոցով և դղրդոցով վեր ու վար էին անում Մաշտոցի (այն տարիներին` Լենինի) պողոտայով, այժմյան Փարիզյան հրապարակից թեքվում էին դեպի մարշալ Բաղրամյանի պողոտա, կամ ուղիղ վեր էին բարձրանում մինչև կինո «Նաիրի», որտեղ և նրանց վերջին կանգառն էր: Քաղաքում կանգառներին մոտենալուն պես տրամվայ վարողները, որոնք հիմնականում կանայք էին, տրամվայի զրնգուն զանգ էին միացնում, քաղաքացիներին ավետելով, որ պատրաստվեն նստելու:

Նարեկյան խնկաբույր տողերը, անշուշտ, հենց էնպես չեմ մեջբերել։ «Նարեկը» պիտի կարդալ գեղաշեն օրորոցի գլխին և ուսուցանել դպրոցից մինչև բարձրագույն կրթարաններ, կաթիլ առ կաթիլ։ Եվ դարձի բերել խառնակության մեջ տապակվող մեր հոգին ու մարմինը։ Առայժմ սերիալներն են մեր կրթարանը։ Այո՜։

«Ի՞նչ եք կարծում, ե՞րբ կբարձրացնեն աշխատավարձերը։ Իշխանությունները խոստացան, որ այս տարի 20-30 %-ով այն կբարձրացվի»,- այս մասին են հարցնում քաղաքացիները, երբ խոսում են լրագրողիս հետ։ Սա բնական է, քանի որ աշխատավարձի հարցն ամենահրատապ թեման է։

Վերջերս ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման հայտարարեց, որ մտադիր է կրճատել Հայաստանին տրամադրվող ֆինանսական հատկացումը 38 %-ով։ Իհարկե, կրճատում էր նախատեսվում նաև Ադրբեջանի և Վրաստանի համար, սակայն ամենամեծ կրճատումը բաժին էր հասել Հայաստանին։ Ինչո՞վ է սա պայմանավորված։ Արդյոք խնդիրը քաղաքակա՞ն է և բացասաբար չի՞ ազդի Հայաստանի տնտեսության վրա։ Մինչ ամերիկյան Կոնգրեսը կհաստատի կամ կմերժի Սպիտակ տան այս նախաձեռնությունը, մենք փորձեցինք մեր զրուցակիցներից ճշտել վերը նշված հարցի վերաբերյալ իրենց տեսակետը։

«Իրատես de facto»-ի հյուրն է «Միդիա-Շանգալ» եզդիների ազգային միավորում» ՀԿ-ի խորհրդի նախագահ ԱՄՈ ՇԱՐՈՅԱՆԸ:

Այո, իմ ուշիմ ընթերցողներ, բանը բանից անցել է «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր»-ում ու նրա «Արևմտյան» մասնաճյուղում։ «Արևմտյանը» սպասարկում է Աջափնյակ վարչական շրջանը, Շիրազի փողոցը և թիվ 26 շենքը, որտեղ նաև ես եմ բնակվում։ Բնակվում եմ և անհույս մարտեր մղում էլեկտրացանցային ոտնձգությունների դեմ։

Վերնագրիս խոսքերը Ք.ա. IV դ. հույն նշանավոր փիլիսոփա ու գիտնական, Ալեքսանդր Մակեդոնացու ուսուցիչ Արիստոտելինն են: Եվ այս իմաստությունը դար առ դար արժևորվում է նաև այն տեսակետից, որ դարեր շարունակ մարդկությանը հետապնդում են նորին գերազանցություն միջակությունն ու տգիտությունը: Մի ախտ, որը միջնադարյան Հայաստանի աչքառու մտածող Գր. Տաթևացու խոսքերով ասած, շաղփաղփ կարգով` ի շարս այլ բնագավառների, ժամանակ առ ժամանակ վերակենդանանում է նաև հայ մշակույթի ու գիտության այս կամ այն ասպարեզում: