«Նրանցից մեկը ռեմոնտ արող, կաֆելչիկ մարդ է: Երբ Եղվարդի իմ ամառանոցն էր վերանորոգում, իրենց տաքսի էր պետք, գտել են էն մյուսին, որը իրենց տարել-բերել է: Բայց երեկ տեսա, որ կաֆելչիկը շոֆեր ա ունեցել: Հետո վթարի ենթարկվեցին- ինչ արեցին, մեքենա էր պետք:

Այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը նախագահի թեկնածու Պարույր Հայրիկյանն ասաց, որ ընտրությունները երկու շաբաթով հետաձգելու մասին Սահմանադրական դատարան ներկայացրած իր դիմումը հետ է վերցրել, քանի որ, այցելելով հացադուլ անող նախագահի թեկնածու Անդրիաս Ղուկասյանին, հասկացել է, որ վերջինս կանգնած է մահվան շեմին, ու եթե ինքն ընտրությունները հետաձգի, կկորցնենք մի հայ մարդու:

«Ես չեմ ցանկանում Հայրիկյանի դեմ կատարվածը մահափորձ անվանել, բայց մի բան պարզ է՝ նա շեշտակի հարվածով գրավեց իր սեփական դարպասը: Չի կարելի այդպես խաղալ ժողովրդի հետ՝ դիմում եմ ՍԴ, չեմ դիմում… ՍԴ չդիմելու հայտարարությունը 24 ժամ հետո հետ վերցնելը, ընտրողներին այդպիսի խոստումներ տալը և ընդհանրապես նրա կողմից այդ «խաղերը» ունեն մեկ անուն՝ ինքնաոչնչացում: Եթե մտածելակերպդ այդքան կարճ է, ինչո՞ւ ես մտել պայքարի մեջ: Եվ վերջապես, այս դիպվածով նա ապացուցեց, որ սովորական կալանավոր է եղել, ոչ թե քաղաքական բանտարկյալ»,-լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց ՀԿԿ ղեկավար Ռուբեն Թովմասյանը:

2002 թվականի գարնանային մի օր Լոս Անջելեսի իմ արվեստանոցում աշխատում էի,Երևանից զանգ եկավ: Լիզա Ճաղարյանն էր. «Սամ ջան, Հրանտ Մաթևոսյանը Լոս Անջելեսում է, հիվանդ է, եթե կարող ես` անպայման տես նրան»:

Նախագահի թեկնածու Վարդան Սեդրակյանին ընտրություններից հետո անպայման կձերբակալեն: Այս հայտարարությունն արեց հենց ինքը` այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ:

Այս ընտրությունները «էկզոտիկ» անվանվելու հայտը միանշանակ կարելի է բավարարված համարել: Նույնիսկ Սերժ Սարգսյանն է փոխակերպված, ՀՀԿ-երեն ասած` տրանսֆորմացված ներկայանում: Մի դեպքում` «ինքնաբուխ», մյուս դեպքում`արդեն թույլ տված բացը փորձելով նույնպես տրանսֆորմացնել` ժողովրդական բառ ու բանի կիրառմամբ:

Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի գլխավորությամբ կառավարությունում տեղի է ունեցել Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ոլորտը կարգավորող իրավական ակտերի բարեփոխումների խորհրդի հերթական նիստը:

Որ «Բարսելոնի» ու Արգենտինայի ազգային ընտրանու հարձակվող Լիոնել Մեսին պատմություն կմտնի (չկասկածեք` մտե~լ է, մտե’լ) որպես բոլոր ժամանակների մեծագույն ֆուտբոլիստ, կայացած փաստ է, ուստի խնդիրն այս կտրվածքով թողնենք մի կողմ: Սակայն այն, որ նրա խաղից ապշած աշխարհը լուրջ դժվարությունների առաջ էր կանգնում այդ խաղը բնութագրելիս, սա նույնպես նույնքան կայացած իրողություն էր մինչեւ վերջերս, քանի դեռ չէր գտնվել inmessionante բառը, որի առանցքը կազմում է ֆուտբոլիստի ազգանունը:

Եվրոպական գրանդ ակումբները ներքին առաջնություններում որքան էլ զբաղված են լոկալ խնդիրների լուծումով, այնուամենայնիվ, մտոք Եվրոպական լիգաների առաջիկա խաղերի հետ են. ինչ-որ բաներ են չափում-ձևում, ինչ-որ բաներ են «կպած» փորձարկում, սակայն ոչ մեկը մեր մարզիչների խելքի կեսն էլ «չունի», որ հայտարարի, թե իր թիմը խաղում էր կամ խաղաց հնարավորությունների հիսուն տոկոսի չափով: Մի խոսքով, խաղեր են` առանց հայկական գլուխգովանությունների կամ արդարացումների:

Փետրվարի 12-ը Հրանտ Մաթևոսյանի ծննդյան օրն է։ «Ան Հրանտ» տարիների, ամիսների, օրերի ընթացքում ես հաճախ եմ մտածել Հրանտի բազմալեզու ընկերների մասին։ Ոչ միայն «Հայաստանի դասերի» Անդրեյ Բիտովի մասին։ Վերջին օրերին շատ եմ մտածում ԱՔՐԱՄ ԱՅԻՍԼԻԻ մասին, որին հալածում են Ադրբեջանում նաև իր ընկերոջը` Հրանտին, ջերմությամբ հիշելու և գնահատելու համար։ Վայրենիները նրան զրկել են ժողովրդական գրողի կոչումից... Ի՜նչ ասես։ Դեռ հեռու է, դեռ հեռու է, դեռ հեռու է մինչև մարդը իր ճամփան... Ի՜նչ ասես մի ամբոխի, որը չի ճանաչում հենց իրեն։ Հոշոտելով ո՞ւր պիտի հասնի։ Աքրամ, Հրանտի ձեռքը որպես իմ ձեռք, մեկնում եմ քեզ։ Պինդ կաց... Հեշտ չէ լուսավորիչների ճանապարհը։ Դժվար է գրողի, ճշմարիտ գրողի ճամփան։ Պի՛նդ կաց։