2008-ին մեկնարկել է երկրաշարժի պատճառով անօթևան մնացած ընտանիքների համար բնակարանաշինության պետական ծրագիրը: Լոռու մարզի Արևաշող համայնքի բնակչուհի Գայանե Ալավերդյանը հաշվառված է եղել անօթևանների ապահովման հերթացուցակում, սակայն 2012-ի դեկտեմբերին միայն ՀՀ քաղաքաշինության նախարարությունում պարզել է, որ իր դիմումը մերժման ենթակա է, և ինքը չի կարող ճանաչվել Արևաշող համայնքում պետական աջակցությամբ իրականացվող բնակապահովման ծրագրի շահառու:

Հունվարի 31-ին Հայաստանի բանկերի միության նախագահ ԱՇՈՏ ՕՍԻՊՅԱՆԸ և Հայաստանի բանկերի միության գործադիր տնօրեն ՍԵՅՐԱՆ ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ լրագրողներին հրավիրել էին ասուլիսի` ամփոփելու բանկային համակարգի 2012 թ. զարգացումները:

Հարգելի խմբագրություն: Հենց սկզբից ուզում եմ ասել, որ «Իրատես de facto»-ի թեթև ձեռքով հերթական անգամ քար է նետվում համաշխարհային-պատմական վեհությանը, որով խանդավառված ու ոգեշնչված են եղել Իսահակյանը, Չարենցը, Մահարին, Սևակը, Սարոյանը, հայոց շատ ու շատ մեծեր… Եվ վիժվածք, ճիզվիտ որակումներն էլ չեն շրջանցում նրանց, ովքեր իրենց հոգու ամբողջ վեհությամբ նվիրված են եղել Լենինին ու նրա գաղափարներին: Եվ դա միայն ու միայն այն բանի համար, որ լենինյան գաղափարների շնորհիվ ազատագրվել են բազում ազգեր ու ժողովուրդներ, այդ թվում, անկասկած ու առաջին հերթին, թուրքական յաթաղանից մազապուրծ հայ ժողովուրդը` հավաքելով նրա բզկտված ու բնաջնջման դատապարտված բեկորները պատմական Հայաստանի ընդամենը մի թիզ հողի վրա…

ԲՈՐԻՍ ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆ -Իհարկե, քաղաքացին հոգնում է ու ձանձրանում: Քարոզարշավի ընդամենը մի տարրն են մամուլի ասուլիսները, երբ թեկնածուները կամ իրենց ներկայացուցիչներն ասում են այն, ինչ իրենք են ուզում ասել: Սակայն չեն պատասխանում այն հարցերին, որոնք հանրությունը կուզենար տալ: Ցավոք, և՛ մամուլի ասուլիսները, և՛ հարցազրույցները մենախոսություններ են: Թեկնածուներին շատ հեշտ է անգիր անել «ոտանավոր» և արտասանել: Շատ հեշտ է այդպիսի արշավ անելը, բայց թեկնածուն պիտի պատրաստ լինի ցանկացած անսպասելի, ամենասուր հարցերի պատասխանելու: Հենց դրա համար էլ անհրաժեշտ են բանավեճերը թեկնածուների միջև, երբ հակառակորդը կուղղի հարցեր և կակնկալի պատասխաններ: Սա ցանկացած նախընտրական պայքարի անհրաժեշտ բաղադրիչն է:

Դե բավական է, էլի, ինչքա՞ն կարելի է հակառակորդներին ուրախանալու առիթ տալ: Առավոտից կարդում եմ Պարույր Հայրիկյանի անչափ ցավալի մահափորձի հետ կապված ամենատարբեր մեկնաբանությունները: Հիմա էլ տպավորություն է ստեղծվում, որ այս առավոտ Հայաստանում արթնացել է... մեկ միլիոն Շերլոկ Հոլմս:

-Ի՞նչն է բազմապատկում մեր մեջ ոգու զորությունը։ -Հաղթահարված գայթակղությունը։ Անվախճանի, այսինքն` սիրո ներկայությունը մահկանացու էակներիս մեջ առաջացնում է մահվան, որպես անվախճանի մուտքի, ցանկություն։

Եթե ընթերցողը հիշում է, մեր թերթի էջերում մի անգամ գրեցինք Վանգայի կեղծ գուշակությունների մասին։ Ժամանակն է գրելու մեկ այլ «մարգարեի»` աշխարհին հայտնի Նոստրադամուսի մասին։ Այս «մարգարեի» անունն արդեն հինգ դարից ավելի է, ով ասես օգտագործում է` սկսած թագավորներից, վերջացրած տաքսու վարորդներով, որոնց միջոցով ուզածդ լուրը կարող ես տարածել։ Որտեղի՞ց է այդ լայնամասշտաբայնությունը:

Այսօր Հայ առաքելական սուրբ եկեղեցին անբաժան է պետությունից բոլոր այն բարդություններում և դժվարություններում, որոնք ծառացած են երկրի առջև։ Այսինքն` զուգահեռ ընթացք է, բազում են խոչընդոտները, արգելափակոցները, որոնք կամ պիտի հաղթահարել, կամ շրջանցել, կամ էլ հաշտվել դրանց գոյությանը։ Այս ճշմարտությունը հիշեցնելով ընթերցողին` անցնենք բուն խնդրին։

Ակնհայտ է, որ պատվիրատուի իրական թիրախն էր ոչ այնքան Հայրիկյանը, որքան ընտրական գործընթացը: Այն է` պետք էր անել "сотрем, начнем сначала": Կարծեմ թեկնածուներից մեկի մահվան դեպքում ընտրությունները չեղյալ են համարվում և նորից են նշանակվում: Պատվիրատուն կամ երկրից ներս է, կամ երկրից դուրս:

-Է՜ս ով ա, ա՛յ կնիկ… -Չես տեսնո՞ւմ, նախագահի թեկնածու է, քարոզարշավ է անում: