ԸՆՏՐԱԶԱՆԳՎԱԾ - Հացը ցամաք էլ կուտենք, իսկ ձեր սուտի ժողովրդավարությունից ականջներս կո՜ւշտ-կուշտ են:

Նախագահական ընտրություններին մեկ ամիս մեկ օր է մնացել: Ընտրական գործընթացներում արդեն իր խոսքն է ասում Ընտրական օրենսգիրքը. ԿԸՀ-ն սահմանում է գործընթացի մասնակիցների վարքականոնները` վճարովի ու անվճար եթերաժամի, պաստառների փակցման, ընտրական հանձնաժողովների ստեղծման և այլնի, և այլնի:

Նախագահական ընտրություններով զբաղված` չենք նկատում, թե ոնց է վերաձևվում մեծ աշխարհը մեր շուրջը և մեր «ներսում»: Նախ` մեծ կռիվը, եթե այդպիսին կար, ասում են` ավարտվեց: Խոսքը Ռոտշիլդների և Ռոքֆելլերների «կորպորացիաների» միացման մասին է, եթե նման տարանջատում ընդհանրապես գոյություն ուներ: ՈՒ թե այդպես, ապա նշանակում է, որ Ռուսաստանի գործերն առանձնապես լավ չեն:

Թվում էր, թե այս ընտրությունների «նոու-հաուն» լինելու էր էպոսագետ Վարդան Սեդրակյանը: Ո՛չ: Անդրիաս Ղուկասյանն է: Հաշվե՜նք: Ջահել, սիրուն, բախտավոր: Սա` ոչ քաղաքական, «հեքիաթային» կատեգորիայում: Դառնանք քաղկատեգորիաներին: Թեկնածուն համապատասխանում է քաղաքական` 30-60-30 չափորոշիչներին:

Առատ է սերմը, բայց, ցավոք, հունձն առատ չի լինելու, որովհետև որոշ սերմերի ծլունակությունը գիտահետազոտական որևէ լաբորատորիայում չի ստուգվել: Վերցնենք, օրինակ, մեկին` էպոսագետ թեկնածուին: Նախ ասեմ, որ «էպոսագետ» բառը շատ տարողունակ և բազմիմաստ է:

Այս օրերին ՀԱԿ-ՀՀՇ նախկին ու ներկա բոլոր «այիբների» մասին ՀԱԿ ներկայացուցիչներն այլևս չեն զգուշանում բարձրաձայն խոսել: Նրանք այլևս չեն թաքցնում, որ Տեր-Պետրոսյանին, թե՛ նրա նախագահ եղած ժամանակ, թե՛ հիմա, ոչ բոլորն են հնարավորություն ունեցել իրենց կարծիքները, սեփական տեսակետները ներկայացնելու:

...թե ՀԱԿ-ում կրքերը հասել են իրենց գագաթնակետին: Այնտեղ նույնիսկ չեն բացառում, որ Պետրոս Մակեյանի, Սասուն Միքայելյանի, Նիկոլ Փաշինյանի սկսած ՀԱԿ բարեփոխման և Լևոն Զուրաբյանի հրաժարականի «շարժումը» կասեցնելու համար սկսված կոնգրեսը կուսակցության վերածելու պլան «ա»-ն եթե չիրականացվեց, ինչ-որ իքս պահից սկսած իրենք կպաշտպանեն Հրանտ Բագրատյանին։

«Իրատես de facto» ակումբում կայացած ասուլիսից հետո «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ ԱՇՈՏ ՄԱՆՈՒՉԱՐՅԱՆԸ պատասխանեց մեզ հետաքրքրող մի շարք հարցերի։

Վերջին տարիներին, քաղաքացիական շարժումների ձևավորման ֆոնին, ակտուալ դարձավ այն հարցը, թե ովքեր են ներկայացնելու ապագա Հայաստանի քաղաքական վերնախավը, արժեքային ինչ համակարգ են նրանք դավանում և ինչ կարող են փոխել մեր երկրում:

Մոսկվայից նորից ահարկու ձայն լսվեց. «Հավաքում ենք հողերը»։ Այս անգամ, կարծես, ավելի ռազմաշունչ։ Եվ նախկին խորհրդային տարածությունում սկսվել է մի նյարդային ու բավական քաոսային իրարանցում` թե՛ կրեմլյան այրերին նեղացնելն է վախեցնում, թե՛ չէր խանգարի անձնական շահեր հետապնդել։ Եվ այդ իրարանցումն ինձ հիշեցրեց մի հին ու շատ ուսանելի առակ. «Ջրի պռնկով, ոսկորը բերանն առած, մի շուն էր վազում։ Հանկարծ իր արտացոլանքում տեսնում է «մի ուրիշ շուն»` էլի ոսկորը բերանին։ Ընդ որում, կարծես, ավելի մեծ ու համով։ Առանց երկար մտածելու, շունը բերանի ոսկորը գցում է ջուրն ու նետվում հրապուրիչ խայծի հետևից»։