2012-ի դեկտեմբերի 31-ի ուշ երեկոյան տուն հասցրի Ամանորի ներդրումս անխոճկոր և ձկնկիթազուրկ մեր սեղանին՝ մեկ տուփ մարգարին և չորս փշատ: Ես` ՀՀ զվարթուն քաղաքացի ՍԵԹ ՎՌԱՄՇԱՊՈՒՀԻ ԳՄՓՈՅԱՆՍ, չդիմակայելով ընտանիքիս ոչնչացնող քմծիծաղին, լոգարան մտա: ՈՒշի ուշով ինքնազննվեցի:

«Իրատես de facto»-ի հյուրն է գրող, հրապարակախոս ԴԱՎԻԹ ՄԿՐ-ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ:

1967-ին, երբ տարածքային առումով մի բուռ Իսրայելը հաղթեց բազմերկիր արաբական աշխարհին և իր տարածքն ընդլայնեց 3,5 անգամ, բրիտանացի ականավոր պատմաբան և փիլիսոփա, Բրիտանիայի միջազգային հարաբերությունների թագավորական ինստիտուտի տնօրեն (ի դեպ, մեր ժողովրդի լավ բարեկամը) Առնոլդ Թոյնբին տարօրինակ մի հայտարարություն արեց. «Չնայած հաղթանակին, Իսրայելը երկար չի գոյատևի: Հանրակցությունը անբնական է, խորթ… Պստլիկ պետություն օտար երկրամասերի վրա, որոնք մերժում են նրան: Ինչպես որ նրա շուրջը բնակվող բազմաքանակ ժողովուրդները»: Թոյնբին Իսրայելին տալիս էր ընդամենը 60-70 տարվա կյանք:

Երեկ զանգվածային ցույցեր են տեղի ունեցել Վենեսուելայի մայրաքաղաքում՝ ի պաշտպանություն երկրի նախագահ Ուգո Չավեսի։ Հանրահավաքի մասնակիցները Չավեսին հավատարմության խորհրդանշական երդման արարողություն են իրականացրել։ Ինքը՝ նախագահը, այժմ ծանր դրությամբ Հավանայի հիվանդանոցներից մեկում է, որտեղ դեկտեմբերի 11-ին վիրահատվել է։

ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը կոչ է արել միջազգային հանրությանը խաղաղապահ ուժեր մտցնել Մալիի հյուսիս, որտեղ ապստամբ իսլամիստները շարունակում են հարձակումները՝ գրավելով ռազմավարական նշանակության Քոնա քաղաքը։

Պակիստանի հարավ-արևմուտքում գտնվող Քվեթա քաղաքի բիլիարդատանը տեղի ունեցած երկու պայթյուններից մոտ 90 մարդ է մահացել։ Ոստիկանության տվյալներով՝ ավելի քան 120 մարդ վիրավորվել է։ Ռումբերը պայթել են այն շրջանում, որտեղ հիմնականում բնակվում են շիա մահմեդականներ։

«Այն, ինչ պարզ է, հեշտ հասանելի է, այն, ինչ հեշտ հասանելի է, անարգվում է, իսկ այն, ինչ անարգվում է, հեշտությամբ ուրացվում է»: Սու Սյունն է ասել չինական «Փոփոխությունների մեծ գրքի» մասին: Ընդունեք, որ մեզնից յուրաքանչյուրը կարող էր ասել, նվազագույնը` ասվածի հետ համաձայնել: Բայց մենք ապրում ենք մեր ինքնաբերաբար գլորվող կյանքը և պատրաստ ենք հեշտությամբ ուրանալու և անարգելու ոչ միայն հեշտն ու պարզը, այլև այն, ինչ չենք հասկանում ու չենք փոխում: Մենք մոռացել ենք անվանելու անհրաժեշտությունը, որ պահանջում է մտածել: Իսկ չինացիները` ոչ:

Իմ գլուխն ուրիշ գլխեն է

Քաղաքական զարգացումների կենտրոնն ու ինտրիգը իշխանական դաշտից մեծ գաղթ է ապրել դեպի ընդդիմադիր դաշտ: Տեր-Պետրոսյանի հեռացումը էնպես է շարժել այնտեղի ճահիճը, որ «հարյուր տարվա մենությունից» հետո բոլոր խնդիրները աչքառ են ելել: Լևոնի գնալով ստացվել է շատ հին, բայց ծանոթ պատմություն. «Դու գնացիր ու ողջը տարար քեզ հետ, մենք ավերակացս ո՞նց թագավորենք»:

...թե ՀԱԿ-ում որոշ ուժեր ահավոր ծանր են տանում Հրանտ Բագրատյանի առաջադրումը, ու կոնգրեսի «գաղափարական հայրերը» բոլոր հնարավոր միջոցներով փորձում են հասնել նրան, որ Բագրատյանին սատարող ուժերը նախ քիչ լինեն, հետո էլ վերջինս հնարավորինս քիչ հասարակական աջակցություն ստանա: