Քաղաքական զարգացումների կենտրոնն ու ինտրիգը իշխանական դաշտից մեծ գաղթ է ապրել դեպի ընդդիմադիր դաշտ: Տեր-Պետրոսյանի հեռացումը էնպես է շարժել այնտեղի ճահիճը, որ «հարյուր տարվա մենությունից» հետո բոլոր խնդիրները աչքառ են ելել: Լևոնի գնալով ստացվել է շատ հին, բայց ծանոթ պատմություն. «Դու գնացիր ու ողջը տարար քեզ հետ, մենք ավերակացս ո՞նց թագավորենք»:

...թե ՀԱԿ-ում որոշ ուժեր ահավոր ծանր են տանում Հրանտ Բագրատյանի առաջադրումը, ու կոնգրեսի «գաղափարական հայրերը» բոլոր հնարավոր միջոցներով փորձում են հասնել նրան, որ Բագրատյանին սատարող ուժերը նախ քիչ լինեն, հետո էլ վերջինս հնարավորինս քիչ հասարակական աջակցություն ստանա:

Որքան մոտենում է նախագահի ընտրությունը, այնքան տարատեսակ քաղաքական ուժեր, «ճ կլասի» միավորումներ, հայրենակցական միություններ թեկնածուներին աջակցություն հայտնելու հայտարարություններ են անում: Հիմնականը, իհարկե, գործող նախագահին սատարելու «անհագ մղումն» է, որով հերթական անգամ իրենց մասին են հիշեցնում, հետո էլ «ոտքի» տեղ անում, որ հետագայում հանգիստ նախագահի «դուռը» գան:

Հայաստանի քաղաքական դաշտում հաստատված ավանդույթներից մեկն արտաքին գործոնի շահարկումն ու սեփական նպատակներին ծառայեցնելն է: Բավական է միայն հիշել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի 5 տարի առաջ ձևավորած «համաժողովրդական շարժումը», երբ ՀՀՇ ղեկավարները փորձում էին ոչ միայն լայն հասարակական աջակցության պատրանք ստեղծել, այլև լրջագույն աշխատանք էին տանում հիմնականում արևմտյան գործոնի` ԵՄ և ԱՄՆ աջակցությունը շահարկելու և դրանով իսկ ընտրազանգվածը մեծացնելու և ոգևորելու ուղղությամբ:

Օրեր առաջ հնչեց 2012-ի վերջին «դասն» ավետող զանգը։ Ավարտվեց 2012-ը, որի թողած նստվածքը, մի կողմից, դառնաթախիծ է, մյուս կողմից` հուսալի նախադրյալ` դեպի առաջ և ապահով Հայաստան կառուցելու համար, որտեղ «հարցեր շատ կան, բայց կա հարց լուծողը, և հարց լուծողը մեր ժողովուրդն է` Հայաստանի տերն ու ժառանգը»։ Այսօրինակ հարցերի շուրջ «խոհերս տվեցի» ՀՀԿ-ական պատգամավոր ՄԱՐՏԻՆ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ, ու նա չուշացրեց լավատեսական իր կարծիք-պատկերացումները նաև պատմության գիրկն անցնող տարվա մասին, և դա արեց ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի համագումարյան ելույթից մի հատվածի հիշեցումով։

Այս խորագրով մեր թերթը պատրաստ է տպագրելու խորքային խնդիրներ շոշափող հոդվածներ` ընդսմին համամիտ չլինելով կամ ոչ միշտ համամիտ լինելով դրանցում արտահայտված տեսակետներին և առաջնորդվելով ֆրանսիացի դասական Վոլտերի հայտնի իմաստախոսությամբ. «Ես բացարձակապես համակարծիք չեմ Ձեր տեսակետին, սակայն կյանքս կտամ` այն արտահայտելու Ձեր իրավունքը պաշտպանելու համար»։

Այն, որ Օբամայի ու Մեդվեդևի «վերաբեռնումը» դատապարտված է ձախողման, վաղուց էր հայտնի: Այն, որ «սառը պատերազմ» բառակապակցությունը վաղուց զարդարում է երկու երկրների հարաբերությունների առավել հոռետեսական կանխատեսումները, նոր երևույթ չէ և բավական կայուն է: Բայց, ցանկացած պարագայում, Ռուսաստանի ու ԱՄՆ-ի ապագա փոխհարաբերությունների բացասական, թեև, այնուամենայնիվ, հուզական ու երևակայական գնահատականներից կոնկրետ քաղաքական միջոցառումների հուն անցնելը շատերի համար այնքան էլ հաճելի երևույթ չէր:

Երեկ «Իրատես de facto» ակումբում մշակութային կողոպուտի մասին էին խոսում «Տկզար» համույթի գեղարվեստական ղեկավար ու դիրիժոր ԿԱՌԼԵՆ ՄԻՐԶՈՅԱՆԸ և «Շարական» համույթի գեղարվեստական ղեկավար ու դիրիժոր ԴԱՆԻԵԼ ԵՐԱԺԻՇՏԸ:

Իսրայելին ամենևին չի բավարարում միայն պաղեստինյան խնդրի կարգավորումը, այսինքն` միայն պաղեստինցիների հետ հարաբերությունների կարգավորումը: Եթե պաղեստինյան անկախ պետության ստեղծմամբ և ճանաչմամբ Երուսաղեմի հարցը բաց մնա, ապա դա կնշանակի տարածաշրջանային տևական առճակատում, ընդ որում, ոչ միայն հարևան արաբական երկրների հետ, այլև ամբողջ արաբական աշխարհի: Միաժամանակ, Իսրայելը չի ուզում, որ Երուսաղեմի նկատմամբ որևէ միջազգային վերահսկողություն լինի:

Կանչիր Ինձ, և Ես կլսեմ քեզ, կմոտենամ և կօրհնեմ քեզ։ Օգտագործիր Իմ շտեմարանների անսպառ հարստությունները` քո ու այլոց կարիքների համար։ Փնտրիր Իմ սքանչելի ճշմարտություններն ու պիտի գտնես։