Ոչ մեկը: Ոչ իր թիմը: Ոչ շարքերը: Ոչ իր ռեժիսորները: Ոչ Սերժ Սարգսյանը: Ոչ միջազգային «Չեմբեռլենը»: Ոչ Եվրասիական միությունը: Անգամ Մաքսային միությունը: Եվ նույնիսկ մի կին ատամնատեխնիկ:

ԲՀԿ-ում լուրջ վեճ կա ոչ միայն Գագիկ Ծառուկյանի առաջադրվել-չառաջադրվելու շուրջ:

Նրանք, գոնե այս պահի դրությամբ, թուլացել ու հաճույք են ստանում: Ամենևին տպավորված չլինելով Սերժ Սարգսյանի ներքաղաքական-կադրային-մարդկային դինամիզմից իսպառ զուրկ քայլերից, պետք է այնուհանդերձ գրանցել` հերթական անգամ նա տպավորիչ գամբիտ իրականացրեց: Ապացուցելով, որ ինքը լավ շախմատ խաղացող Տեր-Պետրոսյանից, չխաղացող Ռոբերտ Քոչարյանից հմուտ հաշվող է, և եթե առաջին երկուսը դրսից աջակցություն չեն ստանում, նրանց մոտ գրեթե ոչինչ չի ստացվում, ապա ինքը, ինչպես եղել է «գորշ կարդինալ» եղած ժամանակներից առայսօր (երբ այլևս և ստիպված հրապարակային գործիչ է), լավագույնս է տիրապետում քաղաքական մանիպուլյացիոն սխեմաներին, հետ-առաջի մոդուլյացիային:

Իբր Նոր տարին մեզ քիչ էր, հիմա էլ` Աշխարհի վերջը:

Քո լույսով, ո՜վ Քրիստոս, բոլորս լուսավորվեցինք, և Քո Սուրբ խաչին ապավինեցինք, ո՜վ Փրկիչ։ Լսի՛ր մեզ, և տուր մեզ Քո խաղաղությունը և ողորմյա մեզ, մարդասեր Տեր։

Եկեք կերե՛ք, ո՛վ անտառի բոլոր գազաններ։ Տեսե՛ք, ամենքն էլ կուրացել են և չգիտեն, թե ի՛նչ է իմաստությունը, ամենքն էլ կարծես համրացած շներ են, որ չեն կարողանում հաչել, իրենց անկողիններում երազներով են տարված, սիրում են նիրհել։

...թե ՀՀԿ-ում լավ կատաղած են Ծառուկյանի` Բրյուսելում կոռուպցիայի մասին արած հայտարարության «մոմենտով».

«Իրատես de facto»-ի հարցերին պատասխանում է ԱԺ ՀՅԴ խմբակցության անդամ ԱՐԾՎԻԿ ՄԻՆԱՍՅԱՆԸ:

Ինչպե՞ս կարելի է մեկնաբանել ԱՄՆ-ի ու Թուրքիայի դիրքերի մերձեցումը Սիրիայի հարցում, որքանո՞վ դա կարելի է վերագրել թուրք-ամերիկյան հարաբերությունների բարելավմանը, ի՞նչ հետևանքներ կարող են ունենալ այդ իրադարձությունները:

Չէի ցանկանա թումանյանական Կիկոսին նմանվել, սակայն դեռևս վերացական, գուցե և առհասարակ անիրագործելի Եվրասիական միության շուրջ հայկական փորձագիտական ընկերակցության շրջանում ծավալված բանավեճը ստիպում է ուշադրության առնել այդ նախագծի համար մի շարք, հնարավոր է` ճակատագրական, հանգամանքներ։