Չկա երևի մի հայ, որ պատեհ կամ անպատեհ առիթով չասի, թե էս երկիրը երկիր չէ: Իսկ ի՞նչ բան է երկիրը: Ընդամենը աշխարհագրական տարածք, որտեղ կան լեռներ, ձորեր, լճակներ ու գետեր, հովիտներ և հարթավայրեր, իսկ եթե բախտը «բերել» է այդ հողակտորի, ուրեմն նրա ափերը ողողում են ծովեր և օվկիանոսներ:

Տեր, ես սիրում եմ Քեզ, ես սիրում եմ Քեզ, ես սիրում եմ Քեզ. Ես քո անզոր տատրակն եմ, Որ ամեն վայրկյան կտուցս մեկնած Քեզ եմ հոտոտում:

Տապալվելու դատապարտված ԱԺ արտահերթ նիստի նախաձեռնության տակ չէին ստորագրել ոչ միայն Գագիկ Ծառուկյանը, այլև ոչ անհայտ, սակայն հայտնի քրեական գործով անցնող Կարո Կարապետյանը և Դավիթ Քոչարյանը: Նրանք նույնպես ներկա չէին:

Այսպես ասաց Տերը. «Մի՞թե կացինը կբարձրանա առանց փայտահատի, կամ սղոցը վերև կելնի՞ առանց որ մեկը ձգի այն, այնպես էլ` գավազանը կամ ցուպը, եթե մեկը չբռնի այն։ Այդպես չի կարող լինել»։

Գագիկ Ծառուկյանը ԱԺ նիստերին ընդհանրապես չի մասնակցում: Անհեթեթության, խելագարության վարկածին մոտ պատճառաբանությունները հասարակությունը կլլում է այնպես, ինչպես կլլում է հանգամանքը, որ կարող է և նա դառնալ նախագահի թեկնածու: Ինչպես ասում են` մեզ հասնում է: Էլ ավելի հասնում է հիմնադիր նախագահ Տեր-Պետրոսյանին և երկրորդ նախագահ Քոչարյանին, որոնք, եթե Ծառուկյանն առաջադրվի, ինչ-որ պահի հաստատ հայտնվելու են հարթակում և կանգնելու նրա աջ ու ձախ կողմերում:

ԲՀԿ-ն աժիոտաժի մեջ է: Լավ կանի հենց այսօր ասի, որ գնում է դասի ու դնում Ծառուկյան Գագիկի թեկնածությունը, որովհետև ժողովուրդը (հը՞, ժողովուրդ, ի՞նչ կարծիքի ես. չէ, էս «Արմքոմեդիի» ժողովուրդը չէ, այլ ԱԺ-ի մոտ հավաքվածն է), և ուրեմն` ժողովուրդը կպած ասում է` «Լևոն նախագահ»: ՈՒ սա լուրջ մենթալ պլան է, որը հաշվի չեն առել ԲՀԿ-ի «մոզգերն» ու «ումնիկները»:

«Իրատես de facto»-ի հյուրն է ռեժիսոր, Երևանի քաղաքապետի խորհրդական ԱՐԱՄ ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԸ:

«Երևի ցախ վառենք, գազը ձեռք չի տալիս։ Մենք գուցե սոլյարկայի վառարան դնենք` գազից թանկ ոչ մի վառելիք չկա, այնպես որ, ինչ էլ վառենք, գազից էժան կնստի։ Էժան կլինի, որովհետև տվածը գազ չէ` օդը մղում են, ժողովրդի հաշվիչները հազարի վրա պտտեցնում, մեր գումարներով հարստանում, մեզ էլ տկլոր թողնում»,- այսպես մեր բնակչության գերակշիռ հատվածը, անգամ մայրաքաղաքի բնակչության, գանգատվում է ոչ միայն տարեցտարի աճող գազի գնից, այլև որակից, որը բացասաբար է անդրադառնում սպառողի գրպանին։

Այն, որ Հանրապետության բուժհաստատություններում բարեխիղճ և որակյալ սպասարկում չկա, վաղուց գիտենք: Բայց այն, որ բուժսպասարկում իրականացնողները (բժիշկներ, բուժքույրեր և այլն) չեն բարեհաճում գոնե ժամանակին ներկայանալ աշխատանքի, ինչը, ի դեպ, նրանց պարտականությունների մեջ է մտնում, դա է անհասկանալի:

Սխալված չենք լինի, եթե ասենք, թե այսօր աշխարհում հոգևոր քարոզչությունը չափից ավելի էժան միջոց է դարձել: Բոլորն անխտիր, լինեն դրանք կազմակերպություններ, միություններ, վաճառականական հաստատություններ, մեկը մյուսից առաջ անցնելու մղումով, հասկանան կամ չհասկանան, նույնիսկ վախով, ուժ են տալիս քարոզչության մեքենային, որը երբեմն համարվում է «անկարողություն»: