«Ոչխարից» ու «համբալից» մինչև Մաքսային միություն

Կառավարության շենքի մոտ ցուցարարներից մեկին այսօր ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն Գորիկ Հակոբյանը անվանել է «ոչխար»: Կարևոր չէ ցուցարարը կին է եղել, թե տղամարդ, երիտասարդ, թե տարեց: Կարևորը երկրի անվտանգությամբ զբաղվող կառույցի ղեկավարի լեքսիկոնին հատուկ «համեմունքներն» են: Այդ «համեմունքներից» պարբերաբար օգտագործում են մյուս պաշտոնյաներն էլ քաղաքացիների հետ իրենց շփումներում:

Հակված եմ մտածելու, թե շարքային մարդու նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը գալիս է դեռ սովետական ժամանակներից: Թեև բանվոր դասակարգը սոցիալիստների գաղափարախոսության մեջ գնահատվում էր իբրև երկրի հիմքն ու բազիսը, սակայն թղթի վրա ամրագրված այդ ձևականությունից դուրս, իրական շփումների մեջ վերևների վերաբերմունքը աշխատավոր դասի նկատմամբ դրսևորվել է իբրև փոքր մարդուն, ցածր խավին ցուցաբերվող վարքագիծ: Հայաստանը վաղուց սովետական-սոցիալիստական չէ, բայց անկախության հռչակումը գրեթե ոչինչ չի փոխել որոշ պաշտոնյաների մտածողության մեջ: Պաշտոն ունեցողները շարունակում են վերևից նայել շարքային քաղաքացիներին: Ի դեպ, հետսովետական երկրներից շատերում կա այս պրոբլեմը: Հենց ռուսական հեռուստաալիքներով հաճախ կարելի է դիտել թոք-շոուներ, որոնց ժամանակ քննարկվում են մարդու նկատմամբ պաշտոնյայի անհարգալից վիրավորանքն ու խնդրատուի հանդեպ արհամարհանքը: Ընդհանրապես, հոգեբանները կարծում են, որ յուրաքանչյուր մարդ իր պահվածքով ցույց է տալիս իր մակարդակը: Ըստ հնչած որակումների որևէ պաշտոնյայի մակարդակի մասին դատողություններում կարելի է սարուձոր չընկնել: Ինչպիսին մարդն է, այնպիսին նրա աշխարհընկալումն է ու դրանից բխող վերաբերմունքը շրջապատի նկատմամբ: Գորիկ Հակոբյանը լինի, Կարեն Կարապետյանը, թե Սաշիկ Սարգսյանը, շարքային քաղաքացուն, ցուցարարին կամ լրագրողին հասցեագրված վիրավորանքը ուղիղ համեմատական է նրանցից յուրաքանչյուրի` շրջապատին տրված գնահատականին: Մարդկային այս արժեքներով Մաքսային միությանն անդամակցելն ու դեռ սովետի հոտից չմաքրված Ռուսաստանի հետ շփումներն ավելի խորացնելը Հայաստանը բոլոր հարաբերություններում հետ են տանելու մի քանի քայլով: Եվրոպական արժեքների որդեգրում հռչակած Հայաստանը հետ է գլորվելու անշեղ ընթացքով, եթե իշխանությունը չգիտակցի եվրոպական և հետսովետական Ռուսաստանի արժեքային համակարգերի տարբերությունները: Մինչև նոյեմբեր դեռ ժամանակ կա:

Կարինե ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Հե՜յ, հեղափոխություն, ո՞ւր մնացիր
• Հանրահավա՞ք եք ուզում, ինքնե՛րդ էլ արեք
• Եռյակում միմյանց հետ հայտարարություններո՞վ են խոսում
• Գյումրու ռուսական ռազմակայանը նախընտրելի ԶԼՄ-ներ ունի՞
• Սխալ տնտեսական քաղաքականությունը հարվածում է սպառողի գրպանին
• «Ժառանգության» հետ մի բան այն չէ
• Օրենքները լավն են, երբ գործում են
• «Ժառանգությունն» ինքն է իրեն դուրս դրել ընդդիմադիր դաշտից
• Ո՞վ պետք է փոխհատուցի գյուղացու կրած վնասի համար
• Դեղերի գները, այնուամենայնիվ, կբարձրանան
• Լիդինգթոն. «Հայ-թուրքական արձանագրությունները պետք է կատարվեն առանց հետաձգման»
• Ծառուկյանն ավելի քան կոմպրոմիսային է
• ԲՀԿ-ի «վազքը» ավելի կարճ կլինի, քան ենթադրվում էր
• Նոր ընդդիմություն կձևավորվի՝ ընդդեմ իշխանության և ոչիշխանականների
• Իշխանափոխությունից հետո «լավ» ընկերները կմնա՞ն համակարգում
• Հոկտեմբերի 27-ի բեռն ու Հայաստանի ապագան
• Գագիկ Ծառուկյանը ներողություն կխնդրի՞
• Ի՞նչ կա Ծառուկյանի մտքին
• Երբ որդեկորույս մայրերին քաշքում են ինչպես խուլիգանների
• Երբ հասցեատերն ավելի կարևոր է, քան հարցն ինքնին

Մեկնաբանություններ