֊Իմ հայրենի ՏԵՂ գյուղը, կրակի տակ էին առել թուրք ազերիները։ Հեռահար թնդանոթներով հարվածում էին գյուղի շինություններին ու տներին: Վնասները շա՜տ-շատ էին:
1915 թվականի ապրիլն է։
Կ.Պոլիսը արթնանում է սովորականի պես։ Հայերը առավոտ կանուխ բացում են իրենց ոսկերչական զարդերի խանութները, գործավորներին սուրճի ետևից ուղարկում, հանգիստ, ծանր ու մեծ նստում փափուկ բազմոցներին ու մատները թքոտելով թերթում առևտրի մատյանները։
Գիտեմ, որ այսօրն ու ժամը այլ հրամայականներ ունեն, և մեր գրառումներն ու մտահոգությունները բացառապես Արցախն ու արցախահայերը պիտի լինեին, բայց նաև մի հարցի շուրջ կուզեի խոսել:
Այսօր ուսուցիչները օտար լեզուներից կամավոր ատեստավորման էին մասնակցում...
Արդեն շուրջ երկու շաբաթ է, ինչ շարունակվում է մեր հարևան ու բարեկամ Իրանի դեմ Սատանայի պետության՝ ԱՄՆ-ի սկսած պատերազմի նոր փուլը: Դատելով այն իրավիճակից, որն առկա է այսօր, իրականում դժվար է կանխատեսել, թե ինչով կավարտվի այն՝ Իրանի՞ հաղթանակով, ԱՄՆ-ի՞ հաղթանակով, թե հաղթողներ չեն լինի...